เพราะว่าไหน้ำมันนั้นเป็นสิ่งที่พวกเขาส่งออกไป การที่มันเผาทำลายฝั่งศัตรูก็ถูกต้องแล้วมิใช่หรือ?
ด้วยเหตุนี้ภายใต้แรงผลักดันจากผลประโยชน์ โจรด้านหลังจึงเริ่มโจมตีอีกครั้ง
โจรด้านหลังไม่รู้สถานการณ์ที่แท้จริงและมีแต่โจรด้านหน้าที่รู้สถานการณ์ที่เกิดขึ้น
ผู้ที่นำหน้าก็ถูกไฟคลอกตาย แต่ถ้าไม่มีผู้นำใครจะกล้าบุกต่อไป?
พวกเขาต่างก็ตกใจ จึงรีบหันหลังและวิ่งกลับจนชนกับโจรที่บุกขึ้นมาข้างหน้า
ทางเดินบนภูเขาที่ไม่กว้างนักก็กลายเป็นความโกลาหลในทันที
หัวหน้าหมวดคนหนึ่งที่ตาไว สังเกตเห็นว่ามีโจรหลายคนถือไหน้ำมันอยู่ จึงรีบวิ่งไปรายงานหลิวเถี่ย
แม้ว่าเปลวไฟบนตัวของผู้คุ้มกันภัยถูกดับลงแล้วโดยไม่ได้ทำให้สูญเสียกำลังพลในการสู้รบ แต่มีผู้คุ้มกันสองคนที่ใบหน้าถูกไฟไหม้ หนึ่งในนั้นดวงตาเสียหายและยังไม่แน่ใจว่าจะรักษาได้หรือไม่
ในใจหลิวเถี่ยนั้นมีแต่ความโกรธ เมื่อได้ยินรายงานของผู้คุ้มกันภัย เขาจึงกัดฟันพูดว่า “เดิมทีเราก็คิดจะต่อสู้กับพวกมันแบบเผชิญหน้า แต่พวกมันมาหาความตายเอง ก็โทษข้าไม่ได้! เอาระเบิดมือมา!”
“รับทราบ!” หัวหน้าหมวรีบวิ่งออกไป
ไม่นานผู้คุ้มกันหลายคนก็หามหีบบรรจุระเบิดมือมา
