เพียงแค่รู้ว่าโรงงานสบู่หอมของจินเฟิงอยู่ที่นี่ คนงานที่ใช้ต่างก็เป็น ‘ม้าเนื้อ’ จากที่มั่นของโจรท้องถิ่นเดิม รวมถึงทาสที่ซื้อมาจากตลาดนายหน้า
ส่วนอย่างอื่นก็ไม่รู้แล้ว
แต่ว่าเฉินซือเหยียกลับไม่ใส่ใจนัก
กลุ่มคนงานหญิงอ่อนแอเช่นนี้ มีอะไรให้ต้องใส่ใจ
นอกจากการทำสบู่หอมแล้ว พวกนางจะทำอะไรได้อีก
แต่ความเป็นจริงกลับตบหน้าเขาอย่างแรง
เพราะว่าอยากที่จะเอาชนะคนงานหญิงจากโรงงานสิ่งทอในงานแข่งขันกีฬาในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า คนงานหญิงจากเขาเถี่ยกว้านจึงได้ฝึกฝนการควบคุมเครื่องเหวี่ยงหินและธนูจ้งหนู่จนเชี่ยวชาญเหมือนผู้คุ้มกันภัยหญิงและสุดท้ายก็สามารถสกัดกั้นทางเดินเขาไว้ได้อย่างแน่นหนา
เฉินซือเหยียสั่งให้โจมตีหลายครั้ง แต่กลับถูกคนงานหญิงโจมตีกลับจนต้องถอยออกมา
กลุ่มโจรท้องถิ่นได้รับความสูญเสียอย่างย่อยยับ ในขณะที่คนงานหญิงไม่มีใครได้รับบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว
แม้ว่าเฉินซือเหยียจะนำเครื่องเหวี่ยงหินมาด้วย แต่เครื่องเหวี่ยงหินของเขากลับเป็นรุ่นดั้งเดิมที่จินเฟิงใช้ในชิงสุยกู่ ระยะการยิงสู้รุ่นปรับปรุงที่คนงานหญิงใช้ไม่ได้ เขาเลยไม่กล้าที่จะนำออกมาใช้
