บทที่ 614 เมื่อมีทะเบียนสมรสก็ถือว่าเป็นคนของท่านอาจารย์แล้ว
ตั้งแต่โรงงานสบู่หอมก่อตั้งขึ้นมันก็กลายเป็นเสาหลักให้จินเฟิงมาโดยตลอด
แม้ระยะหลังรายได้จะสู้ดาบทมิฬและสุ่ยอวี้ไม่ได้ แต่ดาบทมิฬและสุ่ยอวี้ก็มีราคาสูงลิ่ว คนทั้งต้าคังที่พอซื้อหาได้ก็มีเพียงจำนวนหนึ่งเท่านั้นแต่จะให้มันขายดีเป็นที่นิยมต่อไปเรื่อย ๆ คงไม่ได้
โดยเฉพาะสุ่ยอวี้ เมื่อเวลาผ่านไปมูลค่าก็ต้องค่อย ๆ ลดลง
แต่สบู่หอมไม่เหมือนกัน
สบู่หอมจัดเป็นของใช้ในชีวิตประจำวัน แม้แต่เจ้าของที่ดินรายย่อย พ่อค้ารายย่อยก็ยังพอซื้อหาได้ รวมทั้งหอนางโลมถือว่าเป็นตลาดรายใหญ่ที่สามารถสร้างรายได้ที่มั่นคงสม่ำเสมอให้กับจินเฟิงได้
อีกทั้งกวานเสี่ยวโหรวกับหว่านเหนียงยังคงวิจัยพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ต่อไปก็จะมีการเปิดตัวผลิตภัณฑ์อื่น ๆ เช่น ยาสระผม ผงซักฟอก น้ำหอม เป็นต้น
ดังนั้นจินเฟิงจึงให้ความสำคัญกับเขาเถี่ยกว้านมากเป็นพิเศษ
แถมยังอยู่ไม่ไกลจากซีเหอวานเท่าไร จินเฟิงกับกวานเสี่ยวโหรวจึงมักจะแวะเวียนมาที่นี่อยู่บ่อย ๆ
คนงานหญิงในเขาเถี่ยกว้านล้วนน่าสงสาร ด้วยภาระหน้าที่การงานจึงไม่สามารถลงจากภูเขาได้โดยง่าย จินเฟิงเกรงว่าพวกนางจะอัดอั้นตันใจหากต้องแต่บนภู
