บทที่ 604 กำลังคนไม่เพียงพอ
“เทียนขุยเฟิงและหลงซวีโกวอยู่ที่ใด?”
กวานเสี่ยวโหรวและถังตงตงมีสีหน้าว่างเปล่า
แต่เจิ้งฟาง เถี่ยฉุย และเสี่ยวอวี้ กลับลุกขึ้นยืนพร้อมกันในทันที
กวานเสี่ยวโหรวและถังตงตงไม่รู้ว่าเทียนขุยเฟิงและหลงซวีโกวอยู่ที่ใดแต่พวกเขาทั้งสามรู้ดี
เทียนขุยเฟิงอยู่ใกล้เฮยสุ่ยโกว หลงซวีโกวอยู่ใกล้เฮยเฟิงหลิ่ง ล้วนแต่เป็นสถานที่สำคัญที่ไม่อาจปล่อยไปได้
“มีคนเท่าใด?” เจิ้งฟางถาม
“จากข่าวที่ส่งกลับมา ฝั่งละหลายร้อยคน” อาจวี๋ตอบ
“พวกโจรท้องถิ่นเหล่านี้โผล่มาจากที่ใดกันแน่?” ถังตงตงกัดฟันกล่าว “จินเฟิงกลับมาคุมกองกำลังเมื่อใด ข้าจะขอให้เขาส่งพี่เหลียงไปกวาดล้างโจรท้องถิ่นทั่วทั้งซื่อชวน”
“ราชสำนักเก็บภาษีหนักขึ้นเรื่อย ๆ และในปีนี้ซื่อชวนก็ประสบภัยพิบัติอีก ชาวบ้านยากจนแสนสาหัส พวกเขาจึงไม่มีทางเลือกนอกจากเป็นโจร”
เถี่ยฉุยกล่าว “ตอนที่ข้าเดินทางกลับมาจากเมืองหลวง เมื่อเข้าใกล้ซื่อชวน คนในตลาดนายหน้าก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังมีราคาถูก บางครั้งข้าวฟ่างห้าถึงหกจินก็สามารถแลกหญิงสาวได้ถึงสองคน”
เมื่อได้ยินดังนั้น ถังตงตงจึงถอนหายใจถามว่า “แล้วเทียนขุยเฟิงกับหลงซวีโกวล่ะ?”
“ตอนนี้ฟางเหลยคงกลับมาไม่ทันแล้ว เช่นนั้นข้ากับเหล่าเจิ้งคงต้องออกหน้าเอง” เถี่ยฉุยกล่าวอย่างไม่มีทางเลือก
ถึงแม้ว่าจินเฟิงจะพยายามฝึกฝนบุคลากรผู้มีฝีมือเป็นผู้สั่งการ แต่สำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนก็เพิ่งก่อตั
