ไปด้วยเสียงตะโกนของพ่อค้าทำให้บรรยากาศโดยรอบมีชีวิตชีวามาก
“พี่เขย ที่นี่คือตัวเมืองหรือ? คึกคักมากทีเดียว!”
เสี่ยวเอ๋อโผล่หัวออกจากรถม้าแล้วมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นเต้น “โห มีถังหูลู่ขายด้วยล่ะ ไอหยา มีพ่อค้าบะหมี่ด้วย…”
“ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดที่นี่คือตัวเมือง ในตอนบ่ายคนเยอะมาก หากเป็นที่จินชวน ยามนี้คงไม่มีใครอยู่บนถนนแล้ว”
กวานเสี่ยวโหรวและรุ่นเหนียงมาในตัวเมืองเป็นครั้งแรก พวกนางมองออกไปข้างนอกด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ส่วนถังตงตงเติบโตขึ้นมาในเมืองและคุ้นเคยกับบรรยากาศแบบนี้เป็นอย่างดี ในเวลานี้ใบหน้าของนางสลดลง เห็นได้ชัดว่ากำลังนึกถึงบางสิ่งที่ไม่มีความสุข
แม้ว่าทหารผ่านศึกจะอยากรู้อยากเห็น แต่พวกเขาก็ไม่ลืมหน้าที่ของตนเองและเฝ้าดูผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาอย่างระมัดระวัง
ในขณะนี้พวกเขาทุกคนต่างก็ถือดาบยาวเอาไว้ในมือ ส่วนทหารหญิงต่างก็สวมชุดเกราะ แค่ผ่านมาพบเห็นก็พอจะรู้แล้วว่าไม่ควรมีเรื่องด้วย ดังนั้นคนที่เดินผ่านไปมาจึงเลือกที่จะออกห่างและหลบพวกเขาไปก่อน
ในชีวิตที่แล้ว จินเฟิงเคยเห็นตลาดกลางคืนที่มีชีวิตชีวากว่านี้มาก และเขาก็เคยเบียดเสียดกับผู้คนในรถไฟใต้ดินที่แออัด แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนเดินถนนในชุดโบราณจำนวนมาก อีกทั้งยังมีสถาปัตยกรรมโบราณอยู่โดยรอบ ราวกับว่าเขากำลังเยี่ยมชมเมืองที่ปรากฏในละครโทรทัศน์
อย่างไรก็ตาม เสื้อผ้าและสถาปัตยกรรมในยุคนี้ดูจำเจมาก ในตอนแรกอาจรู้สึก
