บทที่ 161 รองหัวหน้าโจร
“เป็นเขาอย่างนั้นหรือ?”
เจิ้งฟางเงยหน้าขึ้นมองชายคนนั้นที่ถูกมัดมือไว้อย่างแน่นหนา “ชายผู้นี้เป็นใครกัน?”
“หัวหน้าของจิ๋วหลี่โกว” เถี่ยฉุยตอบ
“โจรจิ๋วหลี่โกว?”
เจิ้งฟางขมวดคิ้ว “เหตุใดจึงเป็นพวกเขาได้เล่า?”
ประชาชนใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก บางครั้งผู้ลี้ภัยหรือพวกหนีทหารบางคนจะมารวมตัวกันเพื่อดึงธงที่ปักไว้ตรงยอดเขา และเข้ายึดครองเขาลูกนั้นพร้อมสถาปนาตนเองเป็นโจรกลุ่มใหม่
นอกจากนี้ยังมีชาวเขาบางกลุ่มที่ไม่สามารถมีชีวิตต่อไปได้ พวกเขาจึงรวมตัวกันบนภูเขาในช่วงฤดูแล้งและปล้นผู้คนที่สัญจรไปมาโดยปกปิดใบหน้า
ในบรรดาโจรทั้งกลุ่มเล็กกลุ่มใหญ่ในอำเภอจินชวน มีอย่างน้อยเจ็ดหรือแปดคนที่สามารถระบุชื่อได้ และยังมีอีกมากที่ไม่สามารถระบุชื่อได้
โจรจิ๋วหลี่โกวเป็นหนึ่งในกองกำลังโจรขนาดกลาง ที่ตั้งของพวกเขาอยู่ในหุบเขาลึกเก้าลี้ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอจินชวนจึงเป็นที่มาของชื่อพวกเขา
พวกโจรกว่าร้อยคนในจิ๋วหลี่โกวไม่ได้เก็บส่วยข้าวประจำปี แต่พวกเขาอยู่ใกล้กับถนนเส้นหลักและมักจะหาเลี้ยงชีพด้วยการปล้นกองคาราวานที่ผ่านไปมา
ยิ่งไปกว่านั้นจิ๋วหลี่โกวยังอยู่ห่างจากเหยียโก่วพัวหลายสิบลี้ หมายความว่าต้องใช้เวลานานในการเดินไปที่นั่น เจิ้งฟางนึกไม่ออกว่าพวกเขาจะเข้าไปมีส่วนพัวพันกับกลุ่มโจรเหยียโก่วพัวได้อย่างไร
“เมื่อคนเหล่านี้เห็นว่าพวกเราทำลายภูเขาเถี่ยกว้านแล้วเลยต้องการยึดครองภูเขาล
