น พวกเขาจะปล่อยลูกธนู และพวกโจรก็จะไม่มีทางหลบหนีได้ทัน”
“โชคดีที่ท่านอาจารย์เตรียมการมาอย่างดี”
เจิ้งฟางยกนิ้วให้และชมเชยอย่างจริงใจ
จินเฟิงเองก็ยิ้มอย่างมีความสุขเช่นกัน
สิ่งที่ทำให้เขามีความสุขที่สุดในครั้งนี้ไม่ใช่การที่เขาจับหัวหน้าใหญ่ของจิ๋วหลี่โกวได้ แต่เป็นเพราะเมื่อเขารู้ว่ากลุ่มโจรกำลังมาโจมตีซีเหอวาน ทุกคนต่างก็กระตือรือร้น ไม่เพียงแต่กองกำลังคุ้มกันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบุรุษที่เตาเผาอิฐและพื้นที่ก่อสร้างด้วย ทุกคนร่วมแรงถืออาวุธและเข้าร่วมการป้องกันหมู่บ้าน
แม้แต่คนงานหญิงในโรงงานสิ่งทอก็ยังร้องขอให้จินเฟิงช่วยทำหน้าไม้ให้พวกนาง
นี่แสดงให้เห็นว่าเมล็ดพืชที่จินเฟิงปลูกไว้ได้ผลิดอกออกผลแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับโจร ชาวบ้านก็ไม่กลัวจนแตกตื่นอีกต่อไป แต่กลับมีความมุ่งมั่นที่จะจับอาวุธและต่อสู้เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตนเอง
เอกบุรุษเคยกล่าวไว้ว่าอย่าดูถูกพลังของประชาชน
ด้วยชัยชนะครั้งนี้ชาวบ้านจะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าพวกโจรไม่ได้น่ากลัวอะไรนัก
ในอดีต พวกโจรยังคงรังแกคนในหมู่บ้านได้เพราะประสิทธิภาพการต่อสู้ของชายและหญิงมีไม่มากนัก อย่างไรก็ตาม เมื่อมีหน้าไม้เกิดขึ้นมันได้ลดช่องว่างเรื่องนั้นลงอย่างสมบูรณ์แล้ว
แม้แต่เด็กที่ได้รับการฝึกฝนก็สามารถใช้หน้าไม้เพื่อฆ่าโจรที่แข็งแกร่งได้
ในอนาคตหากมีโจรบุกไปที่ซีเหอวาน ชาวบ้านก็อาจเป็นผู้ที่ฮึดสู้เพื่อตนเองได้โดยไม่จำเป็นต้องได้รับความช่ว
