บทที่ 157 หยั่งเชิง
จินเฟิงรู้ด้วยว่า เหยียโก่วพัวอยู่ไม่ไกลจากซีเหอวานมากนัก เขาเคยได้ยินเรื่องของกลุ่มโจรที่ปรากฏตัวขึ้นหลายครั้งมาก่อน
ตอนนี้เขามีทหารผ่านศึกมากกว่าหนึ่งร้อยนายภายใต้การดูแลของเขาและมีทหารหญิงภายใต้การดูแลของชิ่งมู่หลาน พวกเขาไม่ต้องพึ่งพาเครื่องเหวี่ยงหินและธนูจ้งหนู่ก็สามารถเอาชนะพวกโจรได้อย่างง่ายดายด้วยดาบยาวและหน้าไม้ที่สามารถยิงได้อย่างต่อเนื่อง การจะฆ่าพวกโจรนั้นเป็นเรื่องง่าย
เป็นไปไม่ได้ที่พวกโจรเหยียโก่วพัวจะไม่รู้เรื่องนี้
อย่างไรก็ตาม ไม่นานหลังจากที่จินเฟิงกำจัดโจรเขาเถี่ยกว้านได้ โจรเหยียโก่วพัวก็กล้าขู่ว่าจะเข้ามาเก็บส่วยประจำปีแทน จินเฟิงจึงรู้สึกได้ทันทีว่าเรื่องนี้มีบางอย่างผิดปกติ
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจหาข้อมูลของโจรเหยียโก่วพัวก่อน
“ข้าส่งโหวจื่อไปสืบข่าวแล้ว อีกไม่นานก็จะได้คำตอบ” จางเหลียงตอบ
“พี่เหลียงถือว่าเป็นผู้มากประสบการณ์อย่างแท้จริง”
จินเฟิงหันศีรษะและมองไปที่ชิ่งมู่หลาน
ชิ่งมู่หลานเกาศีรษะของนางด้วยความเขินอาย
โหวจื่อเคยเป็นหน่วยสอดแนมในกองทัพเถี่ยหลิน และเขาก็คุ้นเคยกับถนนหนทางเป็นอย่างดี ในคืนวันนั้นเมื่อเขาสืบเรื่องเสร็จเขาก็กลับไปยังเขาเถี่ยกว้านอย่างรวดเร็ว
จินเฟิงไม่ได้รื้อถอนโถงจวี้อี้ที่สร้างโดยพวกโจรเขาเถี่ยกว้าน แต่เขาเปลี่ยนมันให้เป็นห้องประชุมแทน
ในเวลานี้จินเฟิง จางเหลียง เจิ้งฟาง ฟางเหลยและชิ่งมู่หลานต่างก็มารวมตัวกันที
