้ครั้งแรกของทหารหญิงของเรา ข้าต้องกลับไปเตรียมตัวให้ดี”
ชิ่งมู่หลานเรียกอาเหมยแล้วลงจากภูเขาอย่างมีความสุข
“ท่านอาจารย์ แม่นางมู่หลานใจร้อนเกินไป นางอาจต้องเผชิญกับความสูญเสียก็ได้ เหตุใดเราไม่หยุดนาง?”
เจิ้งฟางถามอย่างกังวล
“ใช่ ครั้งที่แล้วทหารหญิงทำเพียงแค่การซ้ำดาบเท่านั้นและไม่ได้เข้าสู่สนามรบของจริง อีกอย่างทหารหญิงที่เพิ่งเกณฑ์เข้ามาใหม่ยังปรับตัวได้ไม่ดี ยังเร็วเกินไปที่จะปล่อยให้พวกนางไปปราบโจรในตอนนี้ ข้าเกรงว่ามันจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น”
จางเหลียงเอ่ยเสริม
“มู่หลานใฝ่ฝันที่จะร่วมกองทัพตั้งแต่เด็ก นางถูกพี่ชายและบิดาของนางขัดขวางมาหลายปี ในที่สุดนางก็ได้จัดตั้งกองทัพสตรีขึ้นแล้ว นางต้องการสร้างความสำเร็จเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ถ้าข้าเอาแต่กักนางเอาไว้ หากนางหนีไปพึ่งพาคนอื่น เราอาจจะลำบากกว่านี้”
จินเฟิงกล่าวว่า “เหล่าเจิ้ง จัดคนไปดักซุ่มที่เหยียโก่วพัว หากเกิดเรื่องไม่คาดคิด เจ้าก็ตัดสินใจเรื่องการสังหารโจรได้เลย”
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านอาจารย์มีแผนสำรอง”
เจิ้งฟางยิ้มและพูดว่า “ท่านอาจารย์วางใจ ข้าสัญญาว่าจะพาพวกนางกลับมาอย่างปลอดภัย”
“นั่นไม่จำเป็น” จินเฟิงส่ายหัวและกล่าวว่า “ข้าสนับสนุนมู่หลานในการจัดตั้งกองทัพสตรี และนี่ไม่ใช่เรื่องที่น่าล้อเล่น นางจะต้องเรียนรู้ คราวนี้มีโจรไม่มากนัก ดังนั้นเราคงต้องให้พวกนางได้ฝึกมือ หากไม่พบอันตรายใด ๆ พวกเจ้าก็ไม่ต้องออกหน้า ความพ่ายแพ้เล
