กไปเปิดประสบการณ์!”
“เมื่อได้ยินว่ามีกลุ่มโจรถือกำเนิดขึ้น เจ้าอย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่นไป”
จินเฟิงจ้องมองไปที่ชิ่งมู่หลาน “เจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายมาจากไหน และหากเจ้าวู่วามที่จะบุกไป เจ้าจะต้องประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่ไม่ช้าก็เร็ว!”
“พวกเขาเป็นโจรที่มีกันไม่กี่ชีวิตมิใช่หรือ? มันจะเกิดเรื่องอะไรได้”
ชิ่งมู่หลานมั่นใจและกล่าวว่า “พี่เถี่ยจือได้สอบถามผู้คนในหมู่บ้านโจวเจียแล้ว พวกเขาเป็นกลุ่มผู้ลี้ภัยและพวกคนหนีทหาร และมีจำนวนเพียงสามสิบกว่าคนเท่านั้น”
“มู่หลาน เจ้าอย่าลืมว่านี่แป็นสงคราม และเป็นเรื่องความเป็นความตาย เจ้าในฐานะผู้บังคับบัญชา การตัดสินใจเพียงครั้งเดียวสามารถกำหนดชีวิตหรือความตายของคนจำนวนมากได้ ดังนั้นเจ้าต้องคิดอย่างรอบคอบ”
จินเฟิงกล่าวว่า “เว้นเสียแต่ว่ารู้เขารู้เรา เจ้าจึงจะได้รับชัยชนะในทุกการต่อสู้ เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าจำนวนคนสามสิบคนที่ว่าเป็นเรื่องจริง ไม่ได้เป็นเพียงข่าวลวงที่ถูกปล่อยออกมาเพื่อทำให้เจ้าตายใจ? หากเจ้าบุ่มบ่ามเข้าไปแล้วพวกเขาวิ่งสวนมาเป็นร้อยชีวิตเจ้าจะทำอย่างไร? และแม้ว่าพวกเขาจะมีสามสิบคนจริง ๆ แต่ก็อย่าลืมว่าพวกเขากล้ามาปล้นหมู่บ้านและยังคงหลบหนีไปได้โดยไม่ได้รับอันตราย เพียงแค่นี้ก็บ่งบอกถึงวิธีการของพวกเขาได้แล้ว!”
“ข้ารู้แล้ว ท่านอาจารย์”
ชิ่งมู่หลานรู้ว่านางหุนหันพลันแล่นเกินไปจึงก้มศีรษะลงอย่างเงียบ ๆ
“พี่เหลียง ก่อนอื่นให้ส่งคนไปล
