มอบหมายให้เขาอยู่ที่นี่เพื่อดูแลเหล่าสหาย
ตอนแรกเขาก็คิดว่ามันเป็นงานง่าย ๆ ใครจะรู้ว่าไม่นานหลังจากที่พี่ใหญ่จากไปจะมีคนมาเรียกเขา
อย่างไรก็ตาม พวกเขาคิดว่าจะอาศัยข้อได้เปรียบของกำแพงหินเพื่อขับไล่พวกที่ต้องการโจมตีออกไปได้อย่างง่ายดาย
แต่บัดนี้เมื่ออีกฝ่ายนำหอสังเกตการณ์เคลื่อนที่ออกมา พวกเขาก็สูญเสียความได้เปรียบไปและถูกบังคับให้เข้าสู่ภาวะจำยอมในทันที
“ทิ้งอาวุธของเจ้าแล้วส่งคนลงมาเปิดประตู หากข้าไม่อนุญาตห้ามขยับ!”
ทหารผ่านศึกตะโกนออกมา “อย่าคิดเล่นตลกกับข้า ไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งทันที ข้าเปิดประตูด้วยตัวเองได้โดยไม่ต้องพึ่งเจ้าด้วยซ้ำ!”
“ข้ารู้แล้ว ๆ!”
ซวนจื่อทิ้งอาวุธอย่างเชื่อฟังและสั่งให้โจรคนหนึ่งไปเปิดประตู
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ประตูไม้หนัก ๆ ก็ถูกเปิดออกจากด้านใน
เจิ้งฟางรีบวิ่งเข้าไปพร้อมกับกลุ่มทหารผ่านศึก อันดับแรกเขาล้มพวกโจรที่เปิดประตูแล้วปีนขึ้นไปบนกำแพงเมือง ทหารผ่านศึกบางส่วนมัดโจรที่เหลือทั้งหมด ในขณะที่คนอื่น ๆ ถือหน้าไม้และยึดจุดโจมตีที่ดีที่สุดเอาไว้
จากนั้นจินเฟิงก็นำจางเหลียงและชิ่งมู่หลานเข้าไปด้านใน
เมื่อซวนจื่อลงมาจากกำแพงเมืองและเห็นจินเฟิง เขาก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นแล้วเอ่ยถาม “เหตุใดถึงเป็นเจ้า?”
จนถึงตอนนี้ รองผู้นำกลุ่มโจรยังสงสัยว่าใครคือคนที่โจมตีพวกเขา
เขาคิดถึงทหารท้องถิ่นและโจรกลุ่มอื่น แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นจินเฟิงกับพวก
เขาคิดว่าจินเฟิงถ
