บทที่ 133 พวกโจรกำลังมา
ตึง! ตึง! ตึง!
เสียงกลองดังขึ้นทำลายความเงียบยามเช้าของภูเขาเถี่ยกว้าน
เนื่องจากระบบที่เสื่อมโทรมของแม่ทัพเสเพลในกองทัพต้าคัง กองกำลังจำนวนมากจึงไม่ได้รับการฝึกในตอนเช้าอีกต่อไป
หากกองกำลังทหารยังเป็นเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงพวกโจรเลยว่าจะปวกเปียกแค่ไหน
แม้แต่โจรกลุ่มใหญ่อย่างเถี่ยกว้านก็ยังไม่รู้ว่าการฝึกฝนในตอนเช้าเป็นอย่างไร ปกติพวกเขาจะนอนถึงเที่ยงวันและไม่อยากลุกขึ้นด้วยซ้ำ
“มีเรื่องอะไร? เสียงดังแต่เช้า!”
ในบ้านอิฐ ซวนจื่อ รองผู้นำกลุ่มโจรเหลือบมองแสงสลัว ๆ ที่รอยแยกของประตู และสบถอย่างฉุนเฉียว
แม้ว่าเขาจะถูกจินเฟิงทุบตีเมื่อวานนี้แต่เขาก็ได้รับรางวัลเป็นเงินและหญิงสาวถึงสองคนจากพี่ใหญ่ เขาเฝ้าบรรเลงเพลงรักถึงกลางดึกเมื่อคืนนี้ ในตอนเช้าหญิงสาวที่นอนหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนทั้งสองฝั่งกลับถูกปลุกด้วยเสียงกลอง นั่นทำให้เจ้าตัวรู้สึกไม่พอใจนัก
“พี่ซวนจื่อ ดูเหมือนว่าจะมีคนตีกลอง…”
หญิงสาวทั้งสองเด้งตัวขึ้นทันที หนึ่งในนั้นกระซิบ
“สะ… เสียงตีกลองหรือ?!”
ซวนจื่อที่ยังคงมึนงงรู้สึกราวกับว่ามีน้ำเย็นสาดเข้าที่ใบหน้า เขาสะดุ้งตื่นขึ้นทันที
เขารีบลุกขึ้นและกระโดดลงจากเตียง พร้อมกับสวมใส่กางเกงในไม่กี่อึดใจ รองผู้นำกลุ่มโจรทำได้แค่ถือเสื้อผ้าที่เหลือเอาไว้แล้ววิ่งออกไปทันที
การตีกลองนี้ได้รับอิทธิพลมาจากกองทัพ เมื่อเสียงกลองดังขึ้น ไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่ ทุกคนจะต้องไปที
