ี่ลานเล็ก ๆ โดยที่แต่ละคนมีดาบทมิฬห้อยอยู่ที่เอว
“ท่านอาจารย์ ตอนนี้ท่านก็ได้กำลังคนตามต้องการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถึงเวลาที่พวกข้าจะกลับไปรายงานตัวกับท่านโหวแล้ว”
จงอู่ถามว่า “ท่านอาจารย์ ท่านมีสิ่งใดอยากจะกำชับเป็นพิเศษอีกหรือไม่?”
“ข้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว” จินเฟิงตบไหล่จงอู่ “อันตรายในสนามรบเป็นสิ่งที่ยากจะคาดเดา กลับไปบอกท่านโหวว่าไม่จำเป็นต้องกังวล ตราบใดที่ยังมีชีวิตก็ยังมีความหวัง ความปลอดภัยของตัวเองเป็นสิ่งสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด”
ตอนที่อยู่เมืองเว่ยโจว จินเฟิงรู้สึกผิดหวังกับกองทัพของต้าคังเป็นอย่างมาก
เพราะการทุจริตของเหล่าแม่ทัพที่ไม่เอาการเอางาน ทหารต้าคังส่วนใหญ่ถึงได้สูญเสียจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ไปนานแล้ว
เมื่อสถานการณ์เลวร้าย นายทหารทุกนายรวมไปถึงแม่ทัพต่างก็วิ่งหนีไม่คิดชีวิต เพราะกลัวว่าจะถูกทหารม้าตั่งเซี่ยงเข้าสังหาร หากพวกเขาวิ่งช้าเกินไป
ในมุมมองของจินเฟิง นี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้กองทัพของต้าคังพ่ายแพ้ติดต่อกันหลายปี
จากสถานการณ์ดังกล่าว เป็นเรื่องยากสำหรับกองทัพเถี่ยหลินของชิ่งไหวและกองทัพฟ่านเจียของแม่ทัพฟ่านที่จะรับมือกับสงครามที่ซีเป่ย เพราะทัพต่าง ๆ สามารถแตกออกจากกันได้ง่ายมาก
นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมจินเฟิงจึงออกจากกองทัพเถี่ยหลิน
หลังจากอยู่ด้วยกันนานกว่าสองเดือน จินเฟิงและชิ่งไหวก็ได้กระสัมพันธไมตรีที่ดีต่อกันมากขึ้น เห็นได้ชัดว่าชิ่งไหวทุ่มเทให้กับกองทัพเถี่