ป็นอะไร”
ดวงตาของสวีเซียวเต็มไปด้วยความชื่นชม “ท่านโหว ท่านไม่รู้หรอกว่าครั้งแรกที่ข้าได้ยินท่านอาจารย์จินพูดถึงแผนนี้ ข้าตกใจมากจนคิดว่าเขาบ้าไปแล้ว เขาต้องการใช้คนหลายพันคนจากกองทัพเถี่ยหลินของเราปิดกั้นกองกำลังนับหมื่นของตั่งเซี่ยง ต่อมา ท่านอาจารย์เล่าให้ข้าฟังเกี่ยวกับภูเขาฮุยหลางและร่องน้ำ จนข้ารู้ว่าอะไรเป็นอะไร”
“ก็จริง หากคนอย่างท่านอาจารย์กล้าที่จะทำสิ่งนี้ เขาก็น่าจะมีแผนการตอบโต้ที่ดี”
ชิ่งไหวพยักหน้าเล็กน้อยแล้วถาม “เจ้าได้ซุ่มโจมตีบนถนนเพื่อสกัดกั้นหน่วยสอดแนมตั่งเซี่ยงหรือไม่?”
“ท่านโหววางใจ ลวดหนามถูกวางไว้บนถนนและเราได้ทำการขุดกับดักม้าแล้ว หากหน่วยสอดแนมของตั่งเซี่ยงมา ข้าเชื่อว่าพวกเขาจะตายไปทีละคน ๆ”
สวีเซียวกล่าวอย่างมั่นใจ “นอกจากนี้ ชาวตั่งเซี่ยงกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อดับไฟ เราจะส่งหน่วยสอดแนมไปดูหรือไม่?”
“เวลาแบบนี้ ไม่ควรส่งคนไปจับตาดูอย่างใกล้ชิด หากหน่วยสอดแนมของตั่งเซี่ยงรู้เข้าจะต้องไม่ปล่อยให้หน่วยสอดแนมของเราหนีไปได้แน่นอน”
ชิ่งไหวกล่าวต่อ “นอกจากนี้ กำชับให้ทุกคนทำงานหนักขึ้นและเปลี่ยนเส้นทางน้ำให้ไหลมาที่นี่ก่อนรุ่งสาง”
“รับทราบ!”
สวีเซียวหันหลังกลับและวิ่งออกไปทันที
ในที่สุดคูน้ำสุดท้ายก็ถูกขุดขึ้นมาในยามจื่อ
สวีเซียวเดินตามคูน้ำและวิ่งไปที่ด้านหลังของภูเขาฮุยหลาง
ปลายร่องน้ำมีทะเลสาบขนาบไหล่เขาขนาดหลายร้อยหมู่
ทะเลสาบและคูน้ำนี้อยู่ห่างจากกันเพี
