แม่ทัพเจิ้ง เมื่อคืนตอนที่กำลังดื่ม ท่านไม่ได้เป็นผู้เอ่ยปากหรือว่าหากมีโอกาสท่านจะเผชิญหน้ากับชาวตั่งเซี่ยง? เหตุใดวันนี้ท่านเลือกที่จะเงียบเล่า?”
“เหล่าหลิว เจ้ายังกล้าแย้งเหล่าเจิ้งหรือ? เมื่อวานเจ้าไม่ใช่หรือที่บอกว่าแม่ทัพฟ่านลำเอียงและปฏิเสธที่จะให้เจ้าออกจากเมืองไปทำการสู้รบ วันนี้เจ้ามีโอกาส เหตุใดเจ้าไม่อาสาล่ะ?”
“ล้อเล่นหรือไร นอกเหนือจากกองทัพฟ่านเจียภายใต้การนำทัพของท่านแม่ทัพฟ่านแล้ว คนที่มีความสามารถมากที่สุดในบรรดากองทัพเจินซีของเราคือกองทัพเถี่ยหลิน กองทัพอันซู่ และกองทัพหย่งอัน พวกเขาทั้งหมดตกอยู่ในมือของชาวตั่งเซี่ยงแล้ว แล้วข้าจะไปที่นั่นเพื่ออะไร พาตัวเองไปตายหรือ?”
“ดูเหมือนว่าในอนาคตเราจะต้องฝึกฝนเพิ่มเสียแล้ว ครั้งนี้หากไม่ได้รูปแบบการจัดตั้งกระบวนทัพแฟแลงซ์ เกรงว่ากองทัพหย่งอันและกองทัพอันซู่อาจเดินทางมาถึงจุดสิ้นสุด”
“น่าเสียดายหากกองทัพเถี่ยหลินที่เป็นผู้ริเริ่มกระบวนทัพนี้คงถึงคราวอวสานก่อนใครเพื่อน”
“จะเกิดอะไรขึ้นหากแม่ทัพฟ่านส่งกองทัพฟ่านเจียไปช่วยเหลือพวกเขา?”
“กองทัพฟ่านเจียยังคงต้องปกป้องเมืองเว่ยโจวจะส่งกองกำลังออกไปได้อย่างไร หากเมืองเว่ยโจวถูกทำลาย แม่ทัพฟ่านจะรับผิดชอบเรื่องนี้ได้หรือ?”
“มา ๆๆๆ มาเดิมพันกัน ว่าแม่ทัพฟ่านจะส่งกองทัพฟ่านเจียออกไปหรือไม่ ข้าพนันได้เลยว่าไม่!”
“ข้าก็เดาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นเช่นกัน!”
“ไอหยา พวกเจ้าเบาเสียงลงหน่อย ชิ่งไ
