เกณฑ์มา ไม่มีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ พวกเขาไม่ถูกนับว่าเป็นคู่ต่อสู่กับทหารม้าตั่งเซี่ยงด้วยซ้ำ?
การลงมือสังหารฝ่ายเดียวจึงเริ่มต้นขึ้น
ไม่นานฉากนองเลือดก็เกิดขึ้นทันที ทหารต้าคังถูกสังหารลงทุก ๆ ขณะ
สนามรบที่เต็มไปด้วยซากศพและการนองเลือด เป็นสนามรบที่ชวนหดหู่ เลือดย้อมผืนดินเป็นสีแดง ไม่ต่างจากม้าของชาวตั่งเซี่ยงที่ตอนนี้เปรอะไปด้วยเลือด
ติงอวิ๋นเฟยและเฉิงเผิงเจ็บปวดเป็นอย่างมาก แต่พวกเขาทำอะไรไม่ได้
กองกำลังที่คอยปกป้องกระบวนทัพสี่เหลี่ยมนั้นสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนที่ไปโดยสิ้นเชิง ไม่ว่าเขาจะทุกข์ใจแค่ไหนแต่ก็ไม่สามารถช่วยคนที่เหลือได้
อารมณ์ของติงอวิ๋นเฟยเหมือนกับจางฉีเวยเมื่อสองสามวันก่อนทุกประการ ลำไส้ของเขาปั่นป่วน ความเสียใจโหมกระหน่ำ เขาตระหนักได้ถึงความโหดร้ายของทหารม้าตั่งเซี่ยงที่บุกโจมตีตามช่องว่างระหว่างกองทัพอันซู่และกองทัพหย่งอัน
แม้ว่าเฉิงเผิงจะไม่เสียใจ แต่เขาก็รู้สึกผิดหวัง
เพราะรู้ว่ากองทัพหย่งอันที่ครอบครัวใช้เงินไปมากมายเพื่อสร้างมันขึ้นมาอย่างยากลำบาก อาจถึงกาลสิ้นสุดลงในครั้งนี้
ในเวลาเพียงเค่อเดียว ทหารของสองกองทัพมากกว่าสองพันนายที่ไม่มีเวลาตั้งขบวน รวมทั้งทหารกำลังเสริมและกองเสบียงหลายร้อยชีวิต ล้วนถูกสังหารโดยทหารม้าตั่งเซี่ยง
“เมื่อจัดการกับอาหารเรียกน้ำย่อยเสร็จแล้วก็ถึงเวลาจัดการอาหารหลัก!”
จัวป่านหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง และสั่งทหารม้าให้แยกย้าย