บทที่ 80 อาศัยความมืด (3)
“เมื่อเรื่องทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้วก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดถึงสิ่งอื่นอีก”
จินเฟิงออกคำสั่งอย่างใจเย็น “ตีกลอง ออกคำสั่งสร้างกระบวนทัพโดยเร็วที่สุด และไปที่กระโจมด้านหลังเพื่อฆ่าพวกมัน!”
“ท่านแม่ทัพ มันสายเกินไปแล้ว”
สวีเซียวกล่าวว่า “พวกเขาได้เข้ายึดคลังอาวุธแล้ว เรามีทั้งมีโล่และไม้ไผ่อยู่ในนั้น”
ทันทีที่เขาพูดจบ จินเฟิงก็เห็นไฟลุกไหม้ที่ค่ายด้านหลัง เสียงแตกหักดังขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
ตัวไม้ไผ่เองก็ติดไฟเช่นกัน และไฟก็แรงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนสว่างวาบขึ้นทันที
“แล้วที่อื่นล่ะ?”
ใบหน้าของจินเฟิงเริ่มตึงเครียด
“มีอีกที่หนึ่งที่ชิงสุยกู่”
สวีเซียวตอบกลับ
เพราะเป็นเวลาเช้าตรู่จึงมีกองทัพเถี่ยหลินไม่กี่กองที่ทำการเฝ้าติดตามที่ราบสูงใกล้ชิงสุยกู่ ในขณะที่กองกำลังที่เหลือกำลังพักผ่อน
อย่างไรก็ตาม ผู้ที่ประจำการอยู่ตรงนั้นก็มีปฏิกิริยาตอบโต้อย่างรวดเร็ว หากมีชาวตั่งเซี่ยงบุกรุก พวกเขาสามารถสร้างกระบวนทัพต่อต้านได้ทันที
“เราควรเรียกพวกเขากลับมาหรือไม่?”
สวีเซียวถาม
จินเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจ
“เรียกพวกเขากลับมาทันที! และจัดการกับเชลยศึกในค่ายด้านหลังก่อน ให้หน่วยสอดแนมจับตาดูทางเหนือให้ดี หากมีอะไรผิดปกติที่ค่ายตั่งเซี่ยง ให้กลับมารายงานโดยด่วน”
“รับทราบ!”
สวีเซียววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ที่ค่ายด้านหลัง เชลยศึกตั่งเซี่ยงและกองทัพเถี่ยหลิยได้เร
