บทที่ 70 ชัยชนะครั้งใหญ่
กองทัพของตั่งเซี่ยงปฏิบัติตามคำสั่งของหลี่จี้ขุย พวกเขาค่อย ๆ ถอยออกจากบริเวณชิงสุยกู่
“เฮ้! เฮ้! เฮ้!”
ทหารที่ค่ายเถี่ยหลินต่างก็มีความสุขกับชัยชนะครั้งนี้
ไม่ว่าจะเป็นผู้นำทัพหรือทหารชั้นประทวน ทุกคนต่างเงยหน้าขึ้นมองร่างที่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ที่เชิงเขาด้วยสายตาชื่นชม
ทหารม้าตั่งเซี่ยงถือเป็นตำนานของทัพที่ไร้พ่ายมาโดยตลอด แม้ว่าชิ่งไหวและทหารม้าตั่งเซี่ยงจะสู้รบกันมาตลอด แต่ก็สร้างความเสียหายให้กับศัตรูแค่เพียงผิวเผิน น้อยมากที่จะได้เผชิญหน้ากันตรง ๆ แบบนี้…
บางครั้งก็ต้องพยายามแข็งแกร่ง แม้ฝ่ายของตนจะต้องพบกับความสูญเสียตลอดมาก็ตาม
แต่วันนี้สถานการณ์กลับตรงกันข้าม
ทหารม้ามากกว่าพันนายจากตั่งเซี่ยงมาพร้อมกับขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม อีกทั้งยังมีกองพันแนวหน้าที่เก่งที่สุดด้วย แต่ผลคือพวกเขาถูกโจมตีจนแตกพ่ายไปหมด ขณะที่ฝ่ายเถี่ยหลินไม่มีผู้ที่ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตแม้แต่คนเดียว
นี่คือปาฏิหาริย์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
และคนที่ทำให้เกิดปาฏิหาริย์คือชายหนุ่มที่มีรูปร่างผอมบางคนนี้
ทหารของกองทัพเถี่ยหลินจำนวนมากไม่มั่นใจเมื่อรู้ว่าชิ่งไหวไม่ได้มอบกองทัพเถี่ยหลินให้กับรองผู้บัญชาการก่อนที่เขาจะหมดสติไป แต่ส่งมอบให้กับคนแปลกหน้าคนหนึ่งแทน
แต่นับจากนี้ ทุกคนในกองทัพเถี่ยหลินย่อมเชื่อมั่นในตัวจินเฟิงอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง
“แม่ทัพผู้องอาจ! แม่ทัพผู้ห้าวหาญ!”
เสียงตะ
