หรือ?” จินเฟิงถาม
“ไม่มีเรื่องอะไรหรอก เพียงแต่คำสั่งโยกย้ายจากเปี้ยนจิงมาถึงแล้ว หลังจากที่ท่านโหวสับเปลี่ยนหนังสือกับแม่ทัพฟ่านเสร็จ เขาก็มาหาท่านอาจารย์ แต่พอเห็นว่าท่านอาจารย์ยังนอนหลับอยู่ เขาเลยกลับออกไป”
“ครั้งหน้าหากท่านโหวกลับมา อย่าลืมปลุกข้าเล่า”
จินเฟิงพูดออกมาด้วยท่าทางสบาย ๆ แต่ไม่ได้ใส่ใจมากนัก
เพราะหากชิ่งไหวมีบางสิ่งที่สำคัญคงจะต้องปลุกเขาอย่างแน่นอน
หลังจากรีบกินอะไรรองท้อง จินเฟิงก็กลับไปที่กองทหารช่างอีกครั้ง
นี่เป็นครั้งแรกที่หม่านชางคอยควบคุมคนจำนวนมากทำงาน เขาตื่นเต้นมากจนนอนไม่หลับทั้งคืน เมื่อเขาเห็นว่าจินเฟิงกำลังเดินเข้ามาก็รีบวิ่งไปหาพร้อมกับใต้ตาที่ดำคล้ำ
“มีอะไรหรือ?”
ชายหนุ่มถาม
“ทุกอย่างราบรื่นดี มีทั้งเครื่องมือและกำลังคนจำนวนมาก ข้าคิดว่าคืนนี้ก็น่าจะปรับปรุงเตาเสร็จ”
“เช่นนั้นก็ดี” จินเฟิงพยักหน้าเบา ๆ “เจ้าก็รีบกลับไปพักผ่อนเถิด วันข้างหน้ายังมีงานอีกมาก อย่าเพิ่งหมดแรงไปก่อนเล่า”
“ตกลง!” หม่านชางรับปาก แต่เขาก็ไม่ได้มีความคิดที่จะกลับไปนอน
หลังจากหม่านชางกลับไป จินเฟิงก็เข้าไปดูเตาเผาเครื่องปั้นอีกครั้ง
เตาเผาเครื่องปั้นมีอดีตช่างเตาเผาเป็นผู้คอยควบคุม ทำให้การปรับแก้นั้นเป็นไปได้อย่างราบรื่น
“หวังว่าน่าจะทันเวลา”
จินเฟิงได้แต่ภาวนาเงียบ ๆ ในใจ
ทว่าหลังจากภาวนาเสร็จ ชายหนุ่มก็เห็นม้าศึกควบเข้ามาทางนี้ ในขณะที่เจิ้งฟางที่อยู่บนหลังม้านั้นมีเลือดอ
