น้านักการกลัวว่าจินเฟิงจะเปลี่ยนใจ เขาจึงรีบขยิบตาให้แม่สื่อที่คอยทำการจับคู่
แม่สื่อเข้าใจในทันที นางก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อส่งตัวกวานเสี่ยวโหรวให้จินเฟิงและประกาศ “ต่อแต่นี้ไป เจ้าทั้งสองจะเป็นสามีภรรยากัน!”
เจ้าหน้าที่หยิบกระดาษแผ่นหยาบที่ถูกพับซ้อนเอาไว้ออกมาหนึ่งแผ่น และส่งให้จินเฟิงกับกวานเสี่ยวโหรวประทับลายนิ้วมือ พร้อมกับทิ้งสำเนาไว้ให้ทั้งสองคน โดยที่ส่วนราชการจะเก็บกระดาษใบจริงไว้
เมื่อมองดูสิ่งที่เรียกว่าทะเบียนสมรส จินเฟิงก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นความจริง?
นี่เขาแต่งงานแล้วใช่ไหม?
ตั้งแต่ชีวิตที่แล้วจวบจนปัจจุบัน นื่คือการแต่งงานครั้งแรกของเขา…
เช่นเดียวกับกวานเสี่ยวโหรวที่อยู่ข้าง ๆ นางกอดทะเบียนสมรสไว้ในอ้อมแขนแน่น นางเองก็ยังตกอยู่ในภวังค์เช่นกัน ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่จะเป็นเรื่องจริง
นางแอบเงยหน้าขึ้นมองจินเฟิงที่อยู่ข้าง ๆ และพบว่าเขาก็มองมาที่นางอยู่จึงรีบก้มศีรษะลงอย่างรวดเร็วด้วยความเขินอาย หญิงสาวไม่กล้าที่จะสบตากับเขา
เมื่อจางหม่านชางและคนอื่น ๆ ได้รับทะเบียนสมรสเป็นที่เรียบร้อย ลำดับถัดไปก็เป็นชายจากครอบครัวที่ต้องการหาอนุภรรยาเพิ่ม จากนั้นพิธีส่งตัวก็จบลง
นักการและแม่สื่อจากศาลาว่าการ พาบรรดาสตรีที่เหลือออกจากหมู่บ้านซีเหอวานและมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านถัดไป
“จินเฟิง เจ้านี่ช่างกล้าหาญชาญชัยเสียจริง เจ้าเลือกแต่งงานกับเย่เม่ย ระวังไว้เถิด สักวันหนึ่งน
