ย่างเศร้าโศก
พวกเขาเองก็รู้ดีว่าการทำให้ผู้นำเผ่าหิมะต้องลำบากในเวลานี้มันเป็นเรื่องที่เกินจะทนได้ แต่นายน้อยของพวกเขาหายไปเชียวนะ!
เมื่อถึงเวลานั้นหากผู้นำเผ่ารู้เข้า พวกเขาจะต้องตายอย่างน่าสังเวชมากแน่นอน
หลังจากนั้นไม่นานเพวกเขาก็ได้รับข่าวมาจากเผ่าของตนเอง และสีหน้าก็พลันซีดเผือดไปทันที ผู้นำเผ่าของพวกเขารู้เรื่องแล้ว
“ผู้นำเผ่าหิมะ พวกข้าต้องขอตัวกลับเผ่าก่อนแล้วล่ะ”
“ตอนนี้พวกเราจำเป็นที่จะต้องรีบกลับไปทันที”
“……”
เหล่าแขกคนอื่น ๆ ได้เดินทางกลับไปก่อนแล้ว เพราะกลัวว่าเผ่าหิมะจะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง
นอกจากนี้สถานที่แห่งนี้ยังหนาวเย็นอย่างผิดปกติ ซึ่งทำให้พวกเขาไม่อยากที่จะอยู่นานเกินไปนัก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ส่งข่าวไปให้จอมราชาภูต ให้คนดูว่าสถานการณ์ของนายน้อยทั้งสามเป็นอย่างไรกันแน่”
หากจับพวกเขาไปเพียงเพื่อแลกกับแผนที่ก็ยังไม่เท่าไร แต่หากพวกเขาเหล่านั้นต้องเจอเรื่องเหมือนจูเชว่แบบนั้นละก็ เกรงว่าคงจะไม่ได้โชคดีเหมือนจูเชว่เป็นแน่
“อื้ม!”
คนอื่น ๆ ต่างไปกันจนหมดแล้ว แต่มู่เฉียนซีกับจูเชว่ยังไม่ยอมไป ซึ่งนี่ก็ทำให้ผู้นำเผ่าหิมะประหลาดใจเป็นอย่างมาก
เขารู้ดีว่าหากไม่ใช่เพราะท
