้นำเผ่าหิมะก็รู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง
เขามองไปยังใบหน้าที่ซีดเซียวของเซี่ยเม่ยพลางกล่าวว่า “ถ้าเจ้าฆ่าผู้ชายคนนี้ ข้าก็จะไม่ฆ่าเจ้า และเจ้ากับลูกของเจ้าก็จะไม่ต้องตาย”
เซี่ยเม่ยผงะไปเล็กน้อย นางกล่าว “ท่านพูดจริงอย่างนั้นหรือ”
“ข้าพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว”
“ตกลง!”
เซี่ยเม่ยหยิบมีดขึ้นมา จากนั้นก็เดินไปทางอันเยว่ทีละก้าว
สีหน้าของอันเยว่เปลี่ยนไปอย่างมาก พลางกล่าวว่า “เม่ยเอ๋อร์ เจ้ารักข้ามากที่สุดไม่ใช่หรือ เจ้าทนฆ่าข้าไม่ได้หรอก เขาจะต้องหลอกเจ้าแน่นอน แม้ว่าเจ้าจะฆ่าข้าแล้ว แต่เจ้าก็ไม่มีทางรอดแน่”
“ท่านพี่อัน ก่อนหน้านี้ท่านก็บอกว่ารักข้าที่สุด แต่ดูเหมือนว่าตอนที่ข้ามีอันตราย ท่านจะสามารถหนีไปโดยไม่หันกลับมามองเลยด้วยซ้ำ ครั้งนี้เพื่อรักษาชีวิตของข้าเอาไว้ เพื่อลูกของข้าแล้ว ท่านจำเป็นจะต้องตาย” เซี่ยเม่ยกล่าวอย่างโหดเหี้ยม
ฉัวะ!
ไม่ว่าอันเยว่ชายชั่วผู้นี้จะดิ้นรนมากเพียงใด ทว่าเซี่ยเม่ยก็ยังคงเฉือนต้นคอของเขาได้อย่างเลือดเย็น หลังจากนั้นศีรษะของเขาก็กลิ้งไปบนพื้นหิมะ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้าทำได้แล้ว เจ้าฆ่าข้าไม่ได้แล้ว เจ้าทำไม่ได้!” เซี่ยเม่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แม้ว่าจะเป็นความสามารถพิเศษขององค์หญิงภู
