แต่ละผลงานล้วนมีความคิดสร้างสรรค์ มีความสมจริง และมีความงดงามเป็นอย่างยิ่ง
ที่ประตูทางเข้าเมืองได้มีคนของเผ่าหิมะที่แต่งตัวอย่างงดงามมารออยู่แล้ว “มิทราบว่าแขกทั้งสองท่านคือ…”
มู่เฉียนซีและจูเชว่ได้หยิบบัตรเชิญออกมา จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “ที่แท้พวกท่านก็คือตัวแทนที่ท่านผู้นำเผ่าจิ้งจอกและฝ่าบาทจอมราชาภูตส่งมานี่เอง เชิญทั้งสองท่านด้านในขอรับ”
ผิวพรรณคนของเผ่าหิมะแต่ละคนล้วนขาวราวกับหิมะก็มิปาน เพียงแต่ว่าพวกเขาแต่ละคนต่างก็เย็นชาราวกับน้ำแข็ง ทั้งยังไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ อีกด้วย
ภูตหิมะได้เตรียมที่พักที่สะดวกสบายให้กับแขกที่มาร่วมงานแต่งที่เผ่าหิมะแล้ว ตำหนักแต่ละตำหนักถูกสร้างมาจากน้ำแข็งและหิมะ ที่ประณีตสมบูรณ์แบบ ราวกับเมืองในฝันที่งดงาม
เมื่อมาถึงกลางดึก แสงไฟชนิดต่าง ๆ ก็สว่างไสวขึ้น ซึ่งมันก็ทำให้คนทั้งเมืองหลวงราวกับอยู่ในโลกของเทพนิยายก็มิปาน
จูเชว่เอนตัวพิงหน้าต่างซึ่งมองเห็นความงดงามทั้งหมดของเมืองหลวงภูตหิมะแห่งนี้ พลางกล่าวว่า “ทั้งเงียบสงบและงดงาม ราวกับกำลังอยู่ในเมืองแห่งความฝันอย่างไรอย่างนั้นเลย”
“ใช่แล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าว
เมืองแห่งนี้ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็ตาม ล้วนเป็นความงดงามที่สมบูร
