ในคนของเผ่าหมาป่าอย่างสมบูรณ์ได้อีกด้วย
ปัง ปัง ปัง!
ความแข็งแกร่งของหลางเตียนทะยานสูงขึ้น ทั่งทั้งร่างของเขาเต็มไปด้วยพลังแห่งความตาย และแม้แต่ทักษะมหาเสน่ห์ของฉื้อเม่ยก็ใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป
เขาโจมตีกลับครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งมันก็ทำให้ฉื้อเม่ยยากที่จะรับมือได้ และเมื่อยืนยันได้ว่าฉื้อเม่ยได้รับบาดเจ็บ ร่างเงาสีแดงเพลิงก็พุ่งทะยานออกไปทันที
แต่ทว่าสภาพของจูเชว่ในเวลานี้ก็ย่ำแย่เช่นกัน ซึ่งเขาก็ถูกปิดล้อมเอาไว้แล้ว
เมื่อฉื้อเม่ยเห็นดังนั้น ก็รีบเข้าไปช่วยเขาทันที หลังจากนั้นลูกบอลเพลิงก็ได้โจมตีคนที่กล้าเข้ามาล้อมลูกชายของนางเอาไว้เหล่านั้น
นางกล่าวว่า “เหยียนเอ๋อร์ สถานการณ์ในตอนนี้ไม่ดีเท่าไรนัก เจ้าพาคนในเผ่าออกไปจากเกาะหมาป่าก่อน ข้าจะรั้งท้ายเอาไว้เอง”
“ข้ากลัวว่าหากท่านรั้งท้ายจะถูกเจ้าหมาป่าตัวนั้นคาบไปอีก ไปด้วยกันเถอะ!” จูเชว่จ้องมองไปยังสตรีที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ที่อยู่ตรงหน้าเขาผู้นั้น
“วางใจเถอะ ครั้งนี้ไม่มีทางเป็นเช่นนั้นแน่นอน! รีบไปเร็ว!”
“จูเชว่ ไปเถอะ! ที่นี่คือเมืองหลวงของเผ่าหมาป่า มีพลังแห่งความตายเข้มข้นที่สุด หากไปถึงขอบชายแดนได้น่าจะดีกว่านี้ ภาพลวงตาของที่นี่ไม่เป็นผลดีต่อเราเลย”
