ยงใด
ตูมมม!
หลางเตียนได้นำกองกำลังที่แข็งแกร่งตามมา เพื่อสกัดกั้นกองกำลังของเผ่าจิ้งจอกที่ขอบชายแดนของเกาะหมาป่า
“ข้าก็บอกแล้วว่าพวกเจ้าหนีไม่รอดหรอก อย่าเปลืองแรงต่อไปอีกเลย หากหมดปัญญาสู้แล้วก็ปล่อยให้พวกข้าฆ่าพวกเจ้าให้หมดไปเสียเถอะ อย่ามัวแต่เสียเวลาอยู่เลย ข้ายังต้องแต่งงานต่ออีกนะ!” ผู้นำเผ่าหมาป่าคิดว่าชัยชนะได้อยู่ในกำมือของตนเองแล้ว เผ่าจิ้งจอกเหล่านี้หากเขาสั่งให้ลงมือต้องไม่สามารถดิ้นรนได้แน่
ทันใดนั้นร่างเงาสีม่วงก็พุ่งทะยานออกไป และเข็มยาเข็มแล้วเข็มเล่าก็พุ่งทะยานไปทางหลางเตียน ซึ่งหลางเตียนก็สามารถหลบหลีกมันได้
แต่ภายในสายตาของเขา มนุษย์สาวผู้นี้เป็นเพียงมดปลวกที่อ่อนแอตัวหนึ่งเท่านั้น
พวกเขากล่าวว่า “นางมนุษย์ตัวน้อย อยู่ ๆ เจ้าหนูนั่นก็มีมนุษย์มาช่วยมากมายขนาดนี้ ดูเหมือนว่ามันจะเกี่ยวข้องกับเจ้าอย่างนั้นสินะ!”
“ใช่แล้ว! คนของข้าไม่เลวเลยใช่หรือไม่” มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย
“ก็แค่พวกหัวมังกุท้ายมังกรเท่านั้น แม่สาวน้อย อีกเพียงไม่นาน เจ้าและพวกเขาก็จะต้องตายอยู่บนเกาะหมาป่าของข้า ช่วยใครไม่ช่วยดันมาช่วยเจ้าจิ้งจอกน้อยสารเลวไร้ประโยชน์นี่เสียได้” หลางเตียนกล
