นที่มีความสามารถจริง ๆ มิแปลกใจเลยว่าทำไมเผ่าหมาป่าจึงส่งเขามาเช่นนี้
“นี่คือบัตรเชิญ ท่านผู้นำเผ่าฉื้อเหยียนโปรดรับเอาไว้ด้วย ข้าต้องขอตัวก่อน” เมื่อทำงานเสร็จสิ้น แน่นอนว่าเขาเตรียมที่จะจากไปทันที
“รอเดี๋ยว!” จูเชว่กล่าวอย่างเย็นชา
“ข้าปล่อยให้เจ้าไปแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“ในระหว่างสงครามของทั้งสองเผ่า ห้ามฆ่าทูต กฎข้อนี้ท่านผู้นำเผ่าฉื้อเหยียนไม่รู้อย่างนั้นหรือ” ทูตผู้นั้นเลิกคิ้วกล่าว
“ข้าก็ไม่เข้าใจจริง ๆ นั่นแหละ เจ้าเองก็รู้ ข้าเพิ่งจะเป็นผู้นำเผ่ามาได้ไม่นาน นอกจากนี้ข้าก็เป็นผู้นำเผ่าอย่างไม่เป็นทางการอะไร และเป็นเพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น! เหมยเจี้ยน จับเขาเอาไว้!” เดิมทีเขาก็ไม่ใช่คนที่ทำตามกฎเกณฑ์อะไรอยู่แล้ว
“เจ้า…พวกเจ้าจะมากเกินไปแล้วนะ ตอนนี้เผ่าหมาป่ากับเผ่าจิ้งจอกกำลังจะแต่งงานและกลายเป็นญาติกันอยู่แล้ว” ทูตกล่าวอย่างโกรธเคือง
“ยังไม่ต้องฆ่าเขา พาเขาไปขังไว้ในคุกใต้ดินซะ”
“ขอรับ ท่านผู้นำเผ่า!”
เห็นได้ชัดว่าการที่เผ่าหมาป่านำข่าวนี้มาแจ้งต้องมีเจตนาที่ไม่ดีแน่นอนอยู่แล้ว
“ท่านผู้นำเผ่า เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการให้ท่านไปติดกับดักที่เผ่าหมาป่าด้วยตนเองแน่นอน ข้าน้อยคิดว่า ส่งข้าไปยังเผ่า
