าว่า “เจ้ากล้าแตะต้องเจ้านายข้าก็ลองดูสิ”
“ข้าไม่เพียงแต่จะแตะต้องเท่านั้น แต่ข้าจะฉีกนางออกเป็นชิ้น ๆ ด้วย เจ้าขวางข้าไม่ได้หรอก มนุษย์ที่อ่อนแอขนาดนี้ หากข้าคิดจะจัดการมันเป็นเรื่องที่ง่ายดายจะตายไป” หลงเจียวกล่าวอย่างหยิ่งผยอง
“ท่าทางที่หยิ่งผยองเช่นนี้ ช่างน่าเกลียดจริง ๆ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างแผ่วเบา
“คนที่มีเพียงจิตวิญญาณอย่างเจ้า กล้าดีอย่างไรมายืนอยู่ตรงหน้าข้า! ข้าอันตรายยิ่งกว่าอ้านเสียอีก!” เจ้าหมอนี่แข็งแกร่งจริง ๆ แต่ทว่ามู่เฉียนซีไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย
แรงกดดันของพลังจิตวิญญาณที่กว้างใหญ่ราวกับมหาสมุทรที่ไร้ขอบเขตก็มิปานระเบิดออกมาอย่างอุกอาจ ซึ่งมันก็เกือบทำให้จิตวิญญาณของหลงเจียวแตกสลายไปทันที
“เจ้าใช่มนุษย์จริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
“ไม่…เจ้าคือ เจ้าคือจิตวิญญาณแห่งโชคชะตา”
มันใช้ชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ ทว่าผลสุดท้ายกลับถูกพลังจิตวิญญาณของสาวน้อยคนหนึ่งบดขยี้อย่างสิ้นเชิง แต่มันจะยอมแพ้ได้อย่างไร เพราะโอกาสที่มันจะได้กลายเป็นราชามังกรเพื่อครองโลกอยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อมเท่านั้น
พลังสีดำไหลทะลักออกมาอย่างต่อเนื่อง มันต้องการที่จะจับมู่เฉียนซี แต่ทว่าทันทีที่มืออันเรียวบางคู่หนึ่งโบกสะบัดอย่างแผ่วเบา พ
