“วิธีพลางตาหรือ! คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าพูดว่ามันเป็นวิธีการพลางตา ข้าเพียงแค่เอาพิษทั้งหมดในร่างกายของข้าไปไว้ในผิวหนังชั้นนอก จากนั้นก็ระเบิดผิวหนังที่ลอกออกมาแล้วเท่านั้น ข้าไม่จำเป็นต้องโกหกมนุษย์สารเลวอย่างเจ้าหรอก” ผู้นำเผ่าอสรพิษกัดฟันกล่าว
มีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าการลอกคราบนั้นเจ็บปวดเพียงใด แต่ทว่าพิษของมนุษย์ผู้นี้ยากที่จะรับมือมากเกินไป ฉะนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือก และทำได้เพียงทนต่อการลอกคราบที่เจ็บปวดเท่านั้น
“ตอนนี้ข้าไม่ได้ถูกวางยาพิษอีกต่อไปแล้ว ฉะนั้นข้าจะต้องทำให้เจ้าได้เข้าใจแน่นอน” ผู้นำเผ่าอสรพิษจ้องไปยังมู่เฉียนซีอย่างชั่วร้าย
เขาคิดจะฉวยโอกาสในตอนที่คนอื่นยังไม่ไล่ตามมา จัดการมนุษย์ที่อ่อนแอที่สุดผู้นี้ เพื่อตอบสนองความเเกลียดชังของตนเองก่อนก็แล้วกัน
ปัง ปัง ปัง!
โล่วิญญาณน้ำแข็งของมู่เฉียนซีถูกทำลาย แม้ว่าเขาจะลอกคราบจนสูญเสียความสามารถไป แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตจะสามารถจัดการได้อยู่ดี
ทันใดนั้นร่างเงาสองร่างก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย อ้าน!”
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “มีข้าอยู่ เจ้าไม่จำเป็นต้องลงมือหรอก”
