“ชิวเอ๋อร์!” เมื่อเห็นว่าลูกชายของตนเองกลับมาได้อย่างปลอดภัย มันก็ทำให้ผู้นำเผ่าโลหิตโล่งใจขึ้นมาทันที
เฉี่ยชิวกล่าวว่า “ท่านพ่อ ข้าไม่เป็นไรขอรับ แต่คนของเผ่าอสรพิษเหล่านั้น จะปล่อยให้รอดไปไม่ได้นะขอรับ”
“ฆ่ามัน!” เขาได้สั่งยอดฝีมือของเผ่าโลหิตที่อยู่ข้างกายเหล่านั้นทันที
พวกเขาถูกมนุษย์ลอบโจมตี ซึ่งนี่ก็ทำให้คนของเผ่าอสรพิษรู้สึกงุนงงและไม่อยากจะเชื่อเป็นอย่างยิ่ง
“นางสาวน้อยมนุษย์น่ารังเกียจนั่น”
พวกเขาใช้พิษในการโจมตีเพื่อบุกเข้ามาในอาณาเขตของเผ่าโลหิต แต่ตอนนี้กลับถูกมนุษย์ใช้พิษในการลอบโจมตีพวกเขา และสิ่งที่ทำให้พวกเขาอยากจะอาเจียนออกมาเป็นเลือดก็คือ คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะไม่สามารถทำอะไรกับพิษนี้ได้เลยแม้แต่น้อย
ในตอนที่พวกเขาไม่สามารถถอนพิษได้นั้น คนของเผ่าโลหิตก็บุกเข้ามาแล้ว พวกเขาที่ไม่มีตัวประกันอยู่ในมือ จึงทำได้เพียงต่อสู้ด้วยสติปัญญาเท่านั้น
พรวด พรวด พรวด!
คนของเผ่าอสรพิษเหล่านั้นได้รับบาดเจ็บสาหัส ซึ่งการล้มเหลวของภารกิจนี้ไม่สามารถย้อนกลับได้ และพวกเขาก็ไม่เต็มใจที่จะยอมรับมัน
มู่เฉียนซีรู้สึกเพียงแค่ว่ากำลังมีสายตาที่ชั่วร้ายจ้องมองมาที่นางกับเฉี่ยชิว พวกงูพิษกำลังจ้อง
