้งหมดบนเกาะของเผ่าโลหิต จะไม่สามารถดำเนินธุรกิจได้
ตอนนี้สถานการณ์ของเฉี่ยชิวดีขึ้นมากแล้ว เขาจึงมาหามู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ท่านหมอปีศาจ ข้ารู้ว่าท่านพ่อของข้าได้ให้ค่ารักษาข้าไปแล้ว แต่นั่นเป็นในส่วนของท่านพ่อ! เพราะข้าเองก็อยากจะตอบแทนท่านหมอปีศาจด้วยเช่นกัน”
“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าจะตอบแทนอย่างไรล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ข้าอยากจะไปช่วยงานที่หอหมอปีศาจ เพราะร่างกายของข้า จึงทำให้ตั้งแต่เล็กจนโตข้าไม่สามารถทำอะไรได้เลย และยังต้องให้คนคอยตามดูแลอยู่ทั่วทุกที่ ข้าอยากที่จะลงมือทำเรื่องบางเรื่องด้วยตนเองบ้าง แม้ว่าเรื่องเหล่านั้นมันจะเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยก็ตาม” เฉี่ยชิวกล่าว
“หากให้นายน้อยของเผ่าโลหิตอย่างเจ้าไปเป็นเด็กในหอหมอปีศาจ เจ้าไม่กลัวผู้นำเผ่าโลหิตจะโกรธหรือ” มู่เฉียนซีกล่าว
“ไม่มีทางหรอก! ท่านพ่อไม่มีทางปฏิเสธคำขอของข้าอยู่แล้ว” เฉี่ยชิวกล่าว
“อย่างนั้นหรือ” ความจริงผู้นำเผ่าโลหิตได้ยินทั้งหมดแล้ว
“ท่านพ่อ…” เฉี่ยชิวมองไปยังบิดาของตนเอง เพียงแค่ถูกเขามอง ในฐานะผู้นำเผ่าโลหิตที่ถูกควบคุมโดยลูกชายหัวแก้วหัวแหวนย่อมต้องยอมรับความพ่ายแพ้ไปทันที
“แล้วแต่เจ้า แล้วแต่เจ้า แล้วแต่เจ้าทั้งห
