จะรุกรานเผ่าโลหิตเพื่อชิงเอาแผนที่มาให้ได้ แต่พวกเขาไม่รู้ว่า แผนที่นั้นได้ถูกผู้นำเผ่าโลหิตมอบให้คนอื่นไปตั้งนานแล้ว
“แค่ก แค่ก แค่ก!” เนื่องจากว่าร่างกายของเฉี่ยชิวยังไม่แข็งแรงนัก เป็นผลให้พิษของอสรพิษที่ปนเปื้อนไปทั่วทุกที่แทรกซึมเข้าไปในร่างของเขา ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำเล็กน้อย
“นายน้อย!” สีหน้าของเหล่าองครักษ์ของเฉี่ยชิวเปลี่ยนไปอย่างมากทันที พวกเขาคิดอยากจะไปปกป้องนายน้อยของพวกเขา แต่กลับถูกหางของอสรพิษที่ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหันโจมตีจนลอยกระเด็นออกไปแทน
ปัง ปัง ปัง!
“พวกเจ้าเป็นใครกัน” ถึงจะเผชิญหน้ากับอันตราย แต่เฉี่ยชิวก็ยังคงกล่าวออกมาอย่างใจเย็น
“โอ้! เจ้าหนูนี่คือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของผู้นำเผ่าโลหิตสินะ ได้ยินมาว่ากำลังจะอดตายเพราะร่างกายไม่ดีมิใช่หรือ แต่ตอนนี้สามารถยืนได้แล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่ได้แย่ขนาดนั้นนี่!” น้ำเสียงที่เย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
“ฟ่อ ฟ่อ ฟ่อ…ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ขอเพียงเจ้าเป็นนายน้อยที่แท้จริงของเผ่าโลหิต ข้าไม่เชื่อว่าหากจับเจ้าเป็นตัวประกันแล้วผู้นำเผ่าโลหิตจะไม่มอบแผนที่ให้ข้า”
“อื้ม! หากไม่สามารถเอามาได้ ก็ใช้เขามาข่มขู่ หากเอามาได้สำเร็จ
