ที่ด้วยตาของตนเองมาก่อน” ผู้นำของเผ่าโลหิตกล่าว
“ตกลง! ข้าเชื่อเจ้า หากสิ่งนี้คือแผนที่ ข้าจะรับมันเอาไว้! ส่วนเจ้าหมอนี่จะต้องสอบสวนต่อ ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเหตุใดเผ่าอสรพิษถึงได้มีความสนใจในแผนที่ของเผ่าพวกเจ้า” มู่เฉียนซีกล่าวพลางจ้องมองไปยังคนของเผ่าอสรพิษผู้นั้น
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว!” ผู้นำของเผ่าโลหิตกล่าว
“พาเจ้าหมอนี่ลงไปได้แล้ว”
“ขอรับ ท่านผู้นำเผ่า”
ผู้นำเผ่าโลหิตกล่าวขอโทษว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้ โชคดีที่ท่านลงมือได้ทันเวลา มิเช่นนั้นคงได้ปล่อยให้เจ้าคนของเผ่าอสรพิษผู้นี้ขโมยแผนที่ไปได้แน่ เมื่อถึงตอนนั้นข้าคงไม่รู้จริง ๆ ว่าจะอธิบายกับท่านหมอปีศาจอย่างไร”
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “นี่เป็นความผิดพลาดของพวกเจ้าจริง ๆ แต่ในอนาคตไม่ว่าซีจะต้องการทำอะไรก็ตาม เจ้าจะต้องให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี มิเช่นนั้นข้าไม่มีทางปล่อยเผ่าโลหิตของพวกเจ้าไปแน่นอน”
เมื่อเขารู้สึกว่าอยู่ข้างนอกนานเกินไปแล้ว เขาจึงหายไปต่อหน้าต่อตาของมู่เฉียนซี
ผู้นำเผ่าโลหิตกล่าวถามว่า “ท่านหมอปีศาจมีคำสั่งอะไรอีกหรือไม่”
“รอให้ผลของการสอบสวนออกมาก่อนค่อยว่ากันก็แล้วกัน”
“ขอรับ!”
แต่ทว่าคนของเผ่าอ
