เข้าไปในร่างกายของเขาอีกได้อย่างไร”
“หุบปาก พวกเจ้าจะเสียงดังเกินไปแล้ว” น้ำเสียงที่เย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
พวกเขาเห็นสาวน้อยในชุดสีม่วงที่ดูอ่อนเยาว์มากคนหนึ่ง และยังไม่ทันรอให้พวกเขากล่าวอะไรออกมา มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมาว่า “ข้าเป็นนักปรุงยาขั้นเทวะแล้ว พวกเจ้าล่ะ”
ขั้นเทวะหรือ สาวน้อยผู้นี้เป็นขั้นเทวะแล้วอย่างนั้นหรือ ใครจะไปเชื่อกัน
“หากพวกเจ้าสามารถกลั่นยาลูกกลอนระดับนี้ได้ ค่อยมาพูด”
เมื่อเห็นยาลูกกลอนที่อยู่ภายในมือ พวกเขาต่างก็รู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง
พระเจ้า! นักปรุงยาของเผ่ามนุษย์เก่งกาจถึงขนาดนี้เลยหรือ เหตุใดรุ่นเด็กวัยเยาว์คนหนึ่งถึงได้น่าทึ่งถึงเพียงนี้
ใบหน้าของพวกเขาแดงก่ำ และไม่กล้าพูดอะไรอีก
ความสามารถของพวกเขาสู้ไม่ได้จริง ๆ
ถึงจะไม่พูด แต่ก็ไม่ไปเช่นกัน พวกเขาต่างอยู่คอยสังเกตการณ์และเรียนรู้ไปด้วย
วิธีการเช่นนี้แปลกประหลาดเกินไปสำหรับพวกเขา แต่พวกเขากลับค้นพบว่าร่างกายของนายน้อยได้รับการฟื้นฟู และในตอนนี้สีหน้าของพวกเขาก็ไม่บูดเบี้ยวขนาดนั้นอีกแล้ว
หลังจากที่มู่เฉียนซีออกไปแล้ว นักปรุงยาแต่ละคนก็เริ่มเอ่ยปากพูด และพวกเขาก็กล่าวกับผู้นำเผ่าโลหิตว่า “ท่านผู้นำเผ่า ท
