อไม่”
“เมื่อครู่นี้ข้าเกิดความกังวลจนสับสนไป ท่านหมอปีศาจโปรดให้อภัยด้วย” ผู้นำเผ่าโลหิตก็ไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลเช่นกัน นอกจากนี้ข้างกายของมู่เฉียนซียังมีคนที่แข็งแกร่งอย่างเจ้าหมอนั่นอยู่ด้วย เขาจึงไม่กล้าหยาบคายมากเกินไปอีกแล้ว
หากต่อสู้กันขึ้นมาจริง ๆ ต้องเป็นเขาที่เสียเปรียบอย่างแน่นอน เขาจะเป็นอะไรไปไม่ได้ มิเช่นนั้นคงไม่มีใครมาคอยห่วงใยชิวเอ๋อร์เท่าเขาอีกแล้ว
“ยาของท่านได้ผล ฉะนั้นท่านสามารถรักษาชิวเอ๋อร์ได้ใช่หรือไม่” เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ของเฉี่ยชิวดีขึ้น ผู้นำเผ่าโลหิตก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง
“ข้าจำเป็นต้องเฝ้าสังเกตการณ์ต่อไปก่อน!” มู่เฉียนซีกล่าว
.
.
