จอมราชาภูตก้มศรีษะพลางกล่าวว่า “พูดไปก็ละอายใจ เผ่าภูตของพวกเราเสื่อมโทรมลงแล้ว ข้าไม่สามารถหาคนที่เหมาะสมพอจะสืบทอดมรดกของจักรพรรดิภูตได้เลย แต่…”
แววตาของจอมราชาภูตจ้องมองไปที่จูเชว่ “คนของเผ่าจิ้งจอกผู้นี้ไม่เลวเลย”
“ไม่เลวเลยอย่างนั้นหรือ ท่านจอมราชาภูต ท่านไม่รู้หรือว่าข้าเป็นภูตที่ฝึกฝนแม้แต่พลังภูตไม่ได้น่ะ” จูเชว่กล่าว
“สายเลือดของเจ้าบริสุทธิ์มาก แม้ว่าจะมีสายเลือดของมนุษย์อยู่ด้วยแต่ก็ไม่ส่งผลต่อพรสวรรค์ของเจ้าเลย นอกจากนี้เจ้ายังเป็นเผ่าจิ้งจอก ซึ่งอดีตองค์จักรพรรดิภูตก็เป็นคนของเผ่าจิ้งจอกเช่นกัน และเขาคือจิ้งจอกเก้าหางฉื้อเหยียนนั่นเอง” จอมราชาภูตกล่าว
“ด้วยเหตุนี้ข้าจึงมีความเป็นไปได้สินะ ข้าเองก็หวังว่าจะเป็นอย่างที่ท่านพูดเช่นกัน หากเป็นเช่นนี้ข้าก็จะสามารถช่วยเหลือซีซีได้ด้วย” จูเชว่กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
“เผ่าภูตหลักทั้งสิบสอง ข้าควรเริ่มจากใครก่อน ท่านจอมราชาภูตมีคำแนะนำหรือไม่” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“เริ่มจากเผ่าจิ้งจอกไม่ดีที่สุดหรอกหรือ เขาคือนายน้อยของเผ่าจิ้งจอกนี่” จอมราชาภูตกล่าว
“ไม่เอาหรอก ไม่ง่ายเลยกว่าข้าจะหนีออกมาได้ ข้าไม่มีทางกลับไปแน่นอน ข้าใช้นิ้วเท้าคิดก
