เมื่อเวลาผ่านไป สุดท้ายก็เหลือเพียงสามสิบคนเท่านั้น และประตูห้องก็ถูกเปิดออก
มีบางคนที่ออกมาพร้อมกับร่างที่เต็มไปด้วยเลือด และมีบางคนที่บนร่างกายเหลือรอยแผลที่ลึกจนเห็นกระดูกจากสัตว์ภูตเอาไว้ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ากว่าจะยืนหยัดมาจนถึงตอนนี้ของแต่ละคนไม่ได้ง่ายดายเลย
จูเชว่เองก็ค่อนข้างทุลักทุเลเล็กน้อยเช่นกัน เขาเดินออกมาพร้อมกับกินยาลูกกลอนที่มู่เฉียนซีเตรียมไว้ให้ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ดูน่าเกลียดเกินไป จนซีซีรังเกียจเอาได้
ดูเหมือนว่ามู่เฉียนซีจะผ่อนคลายมากที่สุด ซึ่งผมของนางเพียงแค่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยเท่านั้น หลังจากนั้นผู้ดูแลการประเมินการในครั้งนี้ก็กล่าวว่า “ยินดีกับพวกเจ้าด้วย พวกเจ้าตามข้าไปรับตราสัญลักษณ์ประจำตัวได้แล้ว”
“ขอรับ!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีรับตราสัญลักษณ์เรียบร้อยแล้ว ทันใดนั้นก็มีคนของเผ่าภูตรีบวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อนพลางกล่าวว่า “นายท่าน นายท่าน...”
“มีเรื่องอะไรถึงวิ่งตาลีตาเหลือกเข้ามาเช่นนี้”
“หมายเลขสิบ สัตว์ภูตของห้องหมายเลขสิบ ทั้งหมดถูกเอาชนะได้แล้วขอรับ ทั้งหมดเลยขอรับ” สีหน้าของคนที่เข้ามาตื่นตกใจเป็นอย่างมาก
หมายเลขสิบหรือ!
สายตาของทุกคนจ้องมองไปที่มู่เฉียนซีอย่างพร้อมเพรียงกัน มู่เฉี
