่ายเงินไปแล้ว ขอเพียงไม่กลับไปที่เกาะจิ้งจอกทันทีก็เพียงพอแล้ว”
คนขับเรือทุกลำต่างก็ประหลาดใจเล็กน้อย แม่นางใช้เงินมากมายขนาดนั้นจ้างเรือของพวกเขามาเล่น ๆ อย่างนั้นหรือ
หลังจากที่ออกเรือมาได้ครึ่งวันก็ปล่อยให้พวกเขาเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ นี่มันช่างน่างุนงงมากจริง ๆ แต่ในเมื่อคนจ่ายเงินพูดเช่นนี้ พวกเขาก็แค่ทำตามเท่านั้น
พวกเขาแต่ละคนกระจัดกระจายไปยังเกาะหลักต่าง ๆ และเลือกเส้นทางการเดินเรือที่ปลอดภัยที่สุด
แน่นอนว่านี่เป็นการเดินเรือที่ได้รับเงินมากที่สุดและง่ายดายมากที่สุดในชีวิตของพวกเขาแล้ว
เมื่อเรือแยกย้ายไปทั่วทุกทิศทาง แม้ว่าคนของเผ่าจิ้งจอกจะออกตามหา ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าพวกเขาไปยังสถานที่ใดกันแน่
“นายท่าน เช่นนั้นพวกเราจะไปที่ไหนกันดีขอรับ” คนคุมเรือที่มู่เฉียนซีอยู่กล่าวถามขึ้น
“ไปเกาะหมื่นภูต! หลังจากที่ไปถึงเป้าหมายแล้ว ข้าจะมอบรางวัลพิเศษให้เจ้า” มู่เฉียนซีกล่าว
“ขอบคุณนายท่านมากขอรับ!”
เรือยังคงแล่นต่อไปในทะเล เพราะระยะทางจากเกาะจิ้งจอกไปถึงเกาะหมื่นภูตนั้นค่อนข้างไกล แต่ทว่าเมื่อเดินทางมาได้ครึ่งทางพวกเขากลับเจอเข้ากับปัญหาบางอย่าง
“นายท่าน ดูเหมือนว่าพวกเราจะเจอโจรสลัดขวางทางอยู่
