ามารถออกไปจากเกาะจิ้งจอกได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถไล่ตามเหยียนเอ๋อร์ด้วยตนเองได้ ฉะนั้นเจ้ารีบไปเตรียมคนให้เพียงพอและไล่ตามไปเสีย! ถึงจะไล่ตามทันแล้วก็อย่าบังคับลักพาตัวกลับมา พวกเจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้ชายคนนั้น ลองโน้มน้าวเหยียนเอ๋อร์ ให้เหยียนเอ๋อร์กลับมาด้วยตัวเองเถอะ!”
เหมยเจี้ยนกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “น้อมรับคำสั่งเจ้าค่ะ!”
พวกของมู่เฉียนซีในเวลานี้กำลังอยู่กลางทะเลแล้ว ซึ่งก็มีเรือขนาดใหญ่ที่เดินทางไปพร้อมกันมากมาย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จูเชว่ ข้าลักพาตัวเจ้าออกมาแล้ว จากนี้เจ้าเตรียมตัวที่จะไปที่ไหนหรือ หากอยากกลับไปที่แดนซวนเทียน ข้าก็จะไปส่งเจ้าก่อน หลังจากนั้นก็แค่ระวัง อย่าให้โดนจับกลับมาได้อีกก็พอ”
“กลับแดนซวนเทียนหรือ จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ในเมื่อซีซีอยู่ที่แดนภูต ข้าย่อมต้องอยู่ที่แดนภูตเป็นเพื่อนเจ้าอยู่แล้วน่ะสิ! ข้ารับปากว่าจะช่วยเจ้าตามหาต้นกำเนิดแห่งแดนภูตแล้ว นอกจากนี้เจ้ายังบอกอีกว่าหากสามารถหาเจอได้แล้วละก็ มันก็จะสามารถรักษาพ่อบุญธรรมได้ ตอนนี้ก็ถือว่าข้าทำเพื่อพ่อบุญธรรมด้วยเช่นกัน ดังนั้นข้ากลับไปไม่ได้หรอก!” จูเชว่กล่าวอย่างหนักแน่น
“เข่นนั้นเรามาตกลงกันก่อน เจ้าเองก็รู้ดีว่า
