นอกจากนี้เขายังรู้สึกว่ามารดาผู้ให้กำเนิดของเขาผู้ที่เป็นผู้นำเผ่าจิ้งจอกได้ไล่ล่าตามเขามาด้วยตนเองอีกด้วย
จูเชว่กล่าวว่า “ทำไมนางถึงไม่ยอมปล่อยข้าไปล่ะ แม้ว่าพ่อบุญธรรมจะเข้มงวดกับพวกเรา และมีบางครั้งที่เป็นเหมือนกับปีศาจ แต่เขาก็ไม่เหมือนนาง ที่เอาแต่กดดันให้ข้าทำในเรื่องที่ข้าไม่ยินยอม แม้แต่อิสระก็ยังไม่ยอมให้ข้าเลย!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “บางทีสมองของเผ่าภูตอาจจะแตกต่างจากเผ่ามนุษย์อย่างพวกเราเล็กน้อยก็ได้!”
“ซีซี อีกเดี๋ยวหากต้องเจอกับอันตรายอะไร เจ้าก็รีบหนีไปซะ! หากว่าการหลบหนีของพวกเราล้มเหลว นางแค่จับข้ากลับไป แต่นางไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่” จูเชว่กล่าวอย่างเป็นกังวลเล็กน้อย
“เราตกลงกันแล้วว่าจะช่วยเจ้าให้พ้นจากหายนะ แน่นอนว่าข้าไม่สามารถหนีไปคนเดียว และทิ้งเจ้าเอาไว้ที่เผ่าจิ้งจอกได้อยู่แล้ว! บางทีตอนที่ข้าหาต้นกำเนิดแห่งแดนภูตเจอ ลูกของเจ้าอาจจะวิ่งเล่นได้แล้วก็ได้นะ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อ
จูเชว่อดที่จะตัวสั่นเทาไม่ได้ แน่นอนว่าเขาไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้นเลย
นี่มันต้องเป็นความผิดพลาดแน่ ๆ เขาต้องอยู่กับคนที่เขาไม่ได้ชอบ และยังต้องให้กำเนิดลูกอีกด้วยอย่างนั้นหรือ!
“ฮืออออ! ซีซ
