พวกเขาปล่อยให้ปรมาจารย์หลานนอนอยู่บนเตียง และหมอเถื่อนผู้นั้นก็นั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง หลังจากนั้นก็ทำการปลอมตัว
จูเชว่กลายเป็นปรมาจารย์หลาน ส่วนมู่เฉียนซีก็กลายเป็นหมอเถื่อน
หลังจากที่ทำการปลอมตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็เดินออกไป ซึ่งก็ได้เห็นว่าเหมยเจี้ยนเฝ้าอยู่ข้างนอกจริง ๆ นางกล่าวถามว่า “ปรมาจารย์หลาน นายน้อยเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”
“ดีขึ้นมากแล้วล่ะ เพียงแต่สถานการณ์ในตอนนี้ไม่เหมาะที่จะเข้าไปรบกวน ห้ามมิให้ผู้ใดก็ตามเข้าไปรบกวนนายน้อย จนกว่าข้าจะกลับไปเอายาแล้วกลับมาอีกครั้ง นายน้อยจะต้องกลับมาเป็นคนแข็งแรงได้แน่” จูเชว่ได้เลียนเสียงของปรมาจารย์หลาน ซึ่งเขาก็เลียนเสียงได้เหมือนทุกประการเลยทีเดียว
เหมยเจี้ยนกล่าวตอบว่า “เจ้าค่ะ!”
“ห้ามเข้าไปเด็ดขาดเลยนะ!” จูเชว่กล่าวเน้นย้ำอีกครั้ง
“ข้าน้อยเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ!”
สถานะของนักปรุงยาอันดับหนึ่งของเผ่าจิ้งจอกค่อนข้างน่าเชื่อถือมาก อย่างน้อยเหมยเจี้ยนก็จะไม่มีทางสงสัยในคำสั่งของหมออย่างเขา และนางก็ไม่มีทางบุกเข้าไปอย่างกะทันหันแน่นอน
หลังจากที่จัดการเรียบร้อยแล้ว จูเชว่ที่มีใบหน้าของปรมาจารย์หลาน ก็สามารถออกมาจากพระราชวังของเผ่าจิ้งจอกได้โดยที่ไม่มีผู้
