องฉื้อเม่ยกวาดมองไปที่มู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีผงะไปเล็กน้อย จากนั้นจูเชว่ก็กล่าวว่า “พ่อบุญธรรมได้หาคู่หมั้นเอาไว้ให้ข้าแล้ว พ่อบุญธรรมเป็นคนที่เลี้ยงข้ามาจนเติบใหญ่ สั่งสอนหลายสิ่งหลายอย่างให้ข้า ข้าไม่มีทางทำให้พ่อบุญธรรมของข้าผิดหวังแน่นอน”
เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้หญิงคนนี้สร้างปัญหาให้ซีซี เขาไม่อยากให้ซีซีห่างเหินเขา ฉะนั้นเขาไม่มีทางยอมรับอยู่แล้ว
แม้ว่าความจริงแล้วเขาอยากจะป่าวประกาศด้วยเสียงที่ดังกึกก้องว่าเขาชอบนาง ชอบซีซีมาก ๆ ก็ตาม
“พ่อบุญธรรม พ่อบุญธรรม! เจ้ารู้จักก็แต่พ่อบุญธรรมของเจ้า เจ้าไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดใด ๆ กับเขาเลย แต่เจ้ามีสายเลือดเดียวกันกับข้า ข้าจะให้เจ้าแต่งงานกับหญิงสาวของเผ่าจิ้งจอกเจ้าก็ไม่ฟัง แต่ทีพ่อบุญธรรมของเจ้าเตรียมคู่หมั้นเอาไว้ให้ เจ้ากลับรับมันด้วยความยินดี! มีเพียงเผ่าพันธุ์ของตนเองเท่านั้นที่สำคัญที่สุด เจ้าใช้ชีวิตอยู่ในแดนซวนเทียนมานานมากเกินไปสินะ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะติดนิสัยแย่ ๆ ของพวกมนุษย์มาด้วย!” ภายในดวงตาของฉื้อเม่ยลุกโชนไปด้วยความโกรธ
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จูเชว่ไม่มีทางรับปากอย่างแน่นอน บางทีเจ้าอาจจะสามารถมอบข้อมูลที่ข้าต้องการได้ แต่ข้าก็ไม่อาจให้จูเชว่ท
