่าอาจารย์ของตนเองโกรธมากจนทำลายข้าวของ เขาก็รีบร้อนเข้ามาเพื่อกล่าวปลอบโยนทันที
ฉื้อเม่ยกล่าวอย่างจนปัญญา “ข้าทำเพื่อเขาจริง ๆ เหตุใดเจ้าเด็กคนนั้นถึงได้ไม่เข้าใจเสียทีนะ”
“ตอนนี้นายน้อยยังไม่รู้ความ ในอนาคตเขาจะต้องเข้าใจในความพยายามของท่านผู้นำเผ่าได้แน่นอน”