าของฉื้อเม่ยจับจ้องไปที่มู่เฉียนซี พลางกล่าวว่า “แม้ว่าพวกเขาจะมีความผิด แต่เจ้ามนุษย์ เจ้าก็ผิดเช่นกัน! คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าลงมือกับคนในเผ่าของข้าในพระราชวังเผ่าจิ้งจอกของข้า เจ้าคิดว่าเผ่าของข้าควรจะลงโทษเจ้าเช่นไร!”
“มันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์ แต่การที่ข้าได้เห็นสหายของตนเองถูกผู้อื่นเยาะเย้ย เพียงเท่านี้ก็มีเหตุผลพอให้ลงมือแล้ว! ฉะนั้นข้าไม่คิดว่าตนเองต้องได้รับโทษ นอกจากนี้ท่านผู้นำเผ่าจิ้งจอก เจ้าคิดว่าข้าสามารถรังแกได้ง่ายขนาดนั้นเลยอย่างนั้นหรือ” มู่เฉียนซีจ้องมองไปที่ฉื้อเม่ย
คิ้วเรียวของฉื้อเม่ยเลิกขึ้นเล็กน้อย และดวงตาสีม่วงทรงเสน่ห์คู่นั้นก็จ้องมองไปที่มู่เฉียนซี
นางพยายามใช้ทักษะมหาเสน่ห์กับมู่เฉียนซี แม้ว่าตอนนี้สาวน้อยผู้นี้จะไม่ยอมรับผิด นางก็จะยอมรับผิดอย่างเชื่อฟัง และยอมรับการลงโทษด้วยตนเอง
ถึงผู้นำเผ่าจิ้งจอกจะใช้ทักษะมหาเสน่ห์จัดการเฉียนซี แต่จูเชว่ก็ไม่มีความกังวลเลยแม้แต่น้อย!
หากว่าลงมือโดยตรงเขายังพอกลัวว่าซีซีจะได้รับบาดเจ็บ เพราะความสามารถของผู้นำเผ่าจิ้งจอกนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ทว่าทักษะมหาเสน่ห์นี้…
ก่อนหน้านี้เขาเคยใช้กระบวนท่าเหล่านี้มาแล้ว แต่เนื่องจากพลังจิตวิญญาณ
