“เจ็บ!” จูเชว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่กลับรับตราสัญลักษณ์กลับคืนไป
ภายในใจของเขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะหวังให้ซีซีแสร้งทำเป็นคู่หมั้นของเขาก็ยังไม่ได้ ตอนนี้เขารู้สึกอิจฉาอ๋องจิ่วเยี่ยมากจริง ๆ
แน่นอนว่าจูเชว่ไม่ใช่คนที่ถูกโจมตีแล้วจะยอมแพ้ง่าย ๆ อยู่แล้ว เขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ซีซี เช่นนั้นพวกเราไปหาเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับต้นกำเนิดแห่งแดนภูตกันเถอะ! สิ่งของเช่นนี้ น่าจะต้องไปหาจากตำราโบราณของบรรพบุรุษแล้วล่ะ”
“ข้าคิดว่า พวกเรามาเสริมความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับเผ่าภูตกันก่อนเถอะ! จะได้ดูด้วยว่าเหตุใดเจ้าถึงไม่สามารถฝึกฝนพลังแห่งภูตได้” มู่เฉียนซีกล่าว
“ฮืออออ! นี่ซีซีเป็นห่วงข้าอย่างนั้นหรือ ข้าตื่นเต้นเหลือเกิน”
เกี่ยวกับความรู้ทั่วไปของเผ่าภูต เป็นเพราะจูเชว่มีความรู้สึกต่อต้านเผ่าภูตเป็นอย่างมาก ทุกวันเอาแต่คิดหาทางหลบหนี ดังนั้นเขาจึงมีความเข้าใจเกี่ยวกับเผ่าภูตพอ ๆ กับมู่เฉียนซีเท่านั้น
“อย่างน้อยเจ้าก็เป็นถึงหัวหน้าหน่วยข่าวกรองเชียวนะ! เตรียมตัวหนีแต่ไม่ตรวจสอบสถานการณ์ของศัตรูอย่างลึกซึ้ง รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งเจ้าไม่รู้หรืออย่างไร”
“ความจริงแล้วพวกเขาน่ารำคาญมากเกินไป แล้วข้าก็ไม่ชอบแ
