ทำให้ได้
“รอดูสถานการณ์ไปก่อนเถอะ! หากจอมราชาภูตไม่ให้ความร่วมมือแล้วละก็ เช่นนั้นคงทำได้เพียงให้คนของตนเองกลายเป็นจอมราชาภูตแทนเท่านั้น” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
ถ้าคนของเผ่าภูตรู้ว่าทั้งสองคนพูดเรื่องนี้ออกมาอย่างกล้าหาญเช่นนี้แล้วละก็ คาดว่าพวกเขาจะต้องตื่นตกใจมากเป็นแน่
กลายเป็นจอมราชาภูตหรือ ช่างกล้าคิดเสียจริง ๆ แม้ว่าจอมราชาภูตผู้นั้นจะเมินเฉยต่อทุกสิ่ง แต่คนที่กล้าโลภในตำแหน่งจอมราชาภูต ก็ยังเร็วไปแปดร้อยปี
หลังจากที่มู่เฉียนซีและจูเชว่ออกไป คนที่ถูกทุบตีก่อนหน้านี้ได้มาพร้อมกับคนอื่น ๆ
จูเชว่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “พวกเจ้าช่างกล้าหาญมากจริง ๆ! คิดไม่ถึงเลยว่าจะยังหากำลังเสริมมาอีก”
“คุณชายซื่อสี่ นายน้อยกับมนุษย์ผู้นี้ลงมือโจมตีพวกเราอย่างไร้เหตุผล ท่านจะต้องไปหาท่านผู้นำเผ่าเพื่อตัดสินให้พวกเรานะขอรับ!” คนเหล่านั้นกล่าว
“เจ้าพวกเศษสวะเหล่านี้ด่านายน้อยจนถูกทุบตี แต่กลับเรียกว่าไร้เหตุผลอย่างนั้นหรือ! เอาล่ะ! หากต้องการจะไปเจอผู้นำเผ่าก็ไปเจอกันเถอะ ใครกลัวกันล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
อย่างไรเสียจูเชว่ก็กำลังจะไปหาผู้นำเผ่าอยู่แล้ว เช่นนั้นก็ตามไปด้วยเลยก็แล้วกัน นางไม่สามา
