ไม่สามารถให้อภัยตนเองได้ แล้วเขาจะไปให้อภัยเจ้าสิ่งที่ทำร้ายซีครั้งแล้วครั้งเล่าเหล่านั้นได้อย่างไร
การค้นหาต้นกำเนิดสามโลกาเพื่อกำจัดอิทธิพลของสวรรค์มันจะไปเพียงพอได้อย่างไรกัน เขาต้องการทำให้มันหายไปจากนางอย่างสมบูรณ์ต่างหาก
ดวงตาสีฟ้าที่เย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยเปลี่ยนเป็นอันตรายอย่างยิ่งขึ้นมาทันที ซึ่งมันคือความบ้าคลั่งที่ต่อให้ทำลายล้างโลกก็ไม่เสียดายเลย
นับตั้งแต่ที่อู๋หยาล้มเหลวในแผนการกำจัดคนงาม เยี่ยก็ไม่เคยเอ่ยถึงคนคนนี้ขึ้นมาอีกเลย เขารอให้สบโอกาสก็จะจัดการเขาอย่างสมบูรณ์ แต่ทว่าในตอนนี้เยี่ยกลับคิดที่จะใช้งานเขา!
อู๋หยาเป็นคนที่สามารถรับรู้โชคชะตาได้ ฉะนั้นวิธีการทำลายล้างสวรรค์ ก็น่าจะเป็นสิ่งที่เขาย่อมรู้ดีกว่าใครแน่นอน!
“เยี่ย เจ้าจริงจังหรือ” จื่อโยวกล่าวถาม
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าคิดว่าข้าเหมือนไม่จริงจังอย่างนั้นหรือ”
“ตกลง! ข้าจะไปจัดการให้” จื่อโยวทำได้เพียงฟังคำสั่งของเจ้านายเท่านั้น เพราะเขารู้ดีว่าเยี่ยจริงจังมากแค่ไหน
จิ่วเยี่ยหลับตาลง เมื่อจินตนาการไปถึงสีหน้าท่าทางที่ต้องฝืนอดทนจนบูดเบี้ยว และสีของโลหิตของซี ก็ได้ทำให้พลังที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนี้ของเขาราวกับว่ากำลัง
