“ทำด้วยกันเถอะ!” มู่เฉียนซีหยิบกระดาษวาดภาพออกมา จากนั้นก็วาดบางอย่างลงไป
จิ่วเยี่ยเองก็ให้ความร่วมมือด้วยการแนะนำบางอย่างเล็กน้อย หลังจากนั้นไม่นานเค้าโครงก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว
ว่านจันทรกานต์แห่งแดนวิญญาณมักจะชอบสถานที่เย็นและชื้น ฉะนั้นจุดที่ใกล้กับริมฝั่งแม่น้ำมากที่สุดจึงเป็นอาณาเขตของพวกมัน
พลับพลึงแดงแห่งแดนวิญญาณมีเสน่ห์และงดงามที่สุด ดังนั้นจึงได้ครอบครองอาณาเขตส่วนใหญ่ของริมฝั่งแม่น้ำไป
ส่วนบุปผาคู่แห่งแดนวิญญาณเป็นสิ่งที่ช่วยเสริมทัศนียภาพ รับบทบาทเป็นจุดที่ทำให้มีความโดดเด่นมากยิ่งขึ้น
สุดท้ายม่านถัวหลัวแห่งแดนวิญญาณ แน่นอนว่าต้องสร้างสวนดอกไม้ลอยฟ้าบนธารแห่งภูตวิญญาณอยู่แล้ว
ในเมื่อพูดว่าจะทำก็จะต้องทำ และหลังจากที่มู่เฉียนซีวางแผนเรียบร้อยแล้วนางก็เริ่มลงมือทันที
หลังจากที่ย้ายดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ออกมาจากมิติที่ปลูกแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดที่ไม่เหมาะสมเลย และดูเหมือนว่ามันจะเติบโตได้ดีกว่าตอนที่อยู่ในมิติเสียอีก
ดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ของแดนวิญญาณทั้งสี่ที่หายสาบสูญไปเป็นเวลานาน ได้กลับมายังแดนวิญญาณอีกครั้ง เรื่องนี้สำหรับแดนวิญญาณแล้ว ถือว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่งแน่นอน
และมู่อวู่ซวงก็สละเว