ียนซีมาก แต่ทว่าเผ่าเทพเหล่านั้นได้ระเบิดพลังที่แข็งแกร่งมากออกมา จึงทำให้พวกเขาที่อยู่โดยรอบไม่กล้าเข้าใกล้เลยแม้แต่คนเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “มังกรร้าย เจ้าพากั๋วเอ๋อร์น้อย คนของเมืองอวู่ซวงและคนอื่น ๆ ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ จงรีบออกไปให้ไกลจากที่นี่เสีย!”
มังกรร้ายกล่าวว่า “ขอรับ!”
“แต่ว่าฝ่าบาทน้อยเฉียนซี!”
“ท่านมู่!”
คนของเมืองอวู่ซวงและยังมีคนของหอหมอปีศาจเหล่านั้นเป็นห่วงมู่เฉียนซีอย่างยิ่ง หากว่าพวกเขาไปแล้วเช่นนี้ มู่เฉียนซีก็ต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งเพียงลำพังมิใช่หรือ
มังกรร้ายกล่าวอย่างดุดันว่า “เจ้าพวกมนุษย์อย่างพวกเจ้าจะพูดจาไร้สาระให้มากมายไปทำไมกัน เชื่อฟังนายท่านต้องไม่มีทางผิดพลาดอยู่แล้ว พวกเจ้าจะยอมไปเอง หรืออยากจะให้ข้าทุบพวกเจ้าให้สลบก่อนแล้วค่อยพาไปกันล่ะ”
มู่อวู่ซวงในเวลานี้ก็เอ่ยปากออกมาเช่นกันว่า “จงทำตามคำสั่งของซีเอ๋อร์ ไปซะ!”
พวกเขาจำเป็นต้องออกไป และมู่เฉียนซีก็ได้เก็บกองกำลังเหล่านั้นกลับเข้าไปในตราสัญลักษณ์ด้วยเช่นกัน
คนของเผ่าเทพเหล่านั้นกล่าวว่า “ในเมื่อไม่มีขยะเหล่านั้นแล้ว ที่นี่ก็เปลี่ยนเป็นใกล้ชิดกันมากขึ้น! พวกเราไม่ชอบใช้กำลังในการแก้ปัญหามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว หา
