ือศัตรู! มันเป็นศัตรู ตั้งแต่เด็ก ข้าสอนเจ้าว่าอย่างไร!” โยวเยี่ยจุนถูกคำพูดที่เถียงข้าง ๆ คู ๆ ของโยวเยี่ยจี๋ทำให้โกรธจนกระอักเลือดออกมา
“เสด็จพ่อ ท่านอย่าโมโหเลย สถานการณ์วันนี้ เว้นแต่จะมีความช่วยเหลือของผู้แข็งแกร่งยิ่งกว่าจากที่อื่น ท่านรู้สึกว่าใครจะสามารถต่อสู้กับมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ได้กันล่ะ!” โยวเยี่ยจี๋กล่าว
“คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะรู้!”
“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว เขากระดูกดำคืออาณาเขตของข้า ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของข้าทั้งนั้น” โยวเยี่ยจี๋กล่าวอย่างใจเย็น
โยวเยี่ยจุนในตอนนี้ไม่ใช่ภัยคุกคามอีกแล้ว โยวเยี่ยจี๋เหลือบมองไปที่มู่อวู่ซวงพลางกล่าวว่า “น้องอวู่ซวง ในงานประชุมทั้งสิบแปดเขตแดนครั้งที่แล้วพวกเราต่อสู้เสมอกัน ตอนที่แย่งชิงมรดกสืบทอดขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินในครั้งนั้นข้าก็แพ้ให้เจ้าอย่างไม่ยุติธรรม อย่างไรเสียเจ้าก็คือองค์จักรพรรดิอวู่ซวง แน่นอนว่าไม่มีใครสามารถแย่งเจ้าได้อยู่แล้ว และนี่ก็เป็นการสู้กันครั้งที่สามของพวกเราแล้ว!”
“การต่อสู้ครั้งที่สามนี้ ข้าจะต้องเอาชนะเจ้าให้ได้! ไม่ว่าเจ้าจะเป็นน้องชายของข้าหรือองค์จักรพรรดิอวู่ซวงก็ตาม” โยวเยี่ยจี๋กล่าวอย่างมั่นใจเป็นอย่า
