จ้า เพราะถึงเจ้าจะขึ้นไปบนนั้นก็เปล่าประโยชน์ แต่มันกลับจะทำให้น้องอวู่ซวงตกอยู่ในอันตรายยิ่งกว่าเดิม!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “โยวเยี่ยจี๋ เจ้าไปรู้อะไรมากันแน่ เจ้ารู้ถึงสาเหตุ ดังนั้นเจ้าจึงไม่คิดจะแย่งชิงตำแหน่งกับอาเล็กของข้าใช่หรือไม่ พูดมา!”
เมื่อกาลเวลาไหลย้อนกลับ พลังวิญญาณของมู่เฉียนซีก็แพร่กระจายออกมา
กระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณถูกมู่เฉียนซีหยิบออกมา จากนั้นมันก็ถูกวางลงบนต้นคอของโยวเยี่ยจี๋
“มู่เฉียนซี เจ้าจะทำอะไร ยังไม่รีบปล่อยฝ่าบาทจี๋ของพวกเราอีก”
“มู่เฉียนซี!”
เนื่องจากการโจมตีอย่างกะทันหันของมู่เฉียนซี จึงทำให้ทุกคนต่างตื่นตกใจเป็นอย่างมาก แต่ทว่าในเวลานี้แววตาของมู่เฉียนซีกลับเย็นยะเยือกเป็นอย่างยิ่ง
“เจ้าจะพูดหรือไม่พูด” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
ถึงจะถูกมีดจ่อที่คอขนาดนี้แล้ว แต่โยวเยี่ยจี๋ก็ยังคงนิ่งสงบเช่นเคย
เขากล่าวว่า “ข้าคิดว่า ข้าควรจะพูดความจริงออกมาได้แล้วสินะ อันที่จริงแล้วข้าช่วยเสด็จพ่อซ่อนความลับบางอย่างมาโดยตลอด และข้าเองก็ทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน!”
“คนหนึ่งก็เสด็จพ่อ อีกคนก็น้องชายของข้า พวกเขาทั้งสองคนไม่ว่าคนไหนจะไม่ดี ข้าก็เสียใจมากทั้งนั้น แต่ว่าครั้งนี้ ข้าเองก็
